Кофир бўлган кимсалар бир-бирларига ҳамкордирлар, ва Босния уруши бунга ёрқин мисолдир
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ
Кофир бўлган кимсалар бир-бирларига ҳамкордирлар, ва Босния уруши бунга ёрқин мисолдир
Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло кофирларни бир-бирларига дўст ва ёрдамчи сифатида таърифлаган.
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ
“Кофир бўлган кимсалар бир-бирларига ҳамкордирлар.” (Анфол: 73)
Қуръонда уларнинг Ислом ва мусулмонларга душманлиги ҳақида ҳам ҳикоя қилинади:
قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ
Ушбу оятни изоҳлар экан, Ибн Касир шундай деди:
“Бу уларнинг юзларидан ҳам сезилиб турибди, уларнинг тилларида ҳам сизга нисбатан бўлган душманлик билиниб туради. Ислом ва унга эргашганлар учун юрагида ва қалбида яширган нарсаларни ақл эгаларидан яширолмайди. Шунинг учун Аллоҳ Таоло шундай дейди:
قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ
Агар ақл юргазсангизлар сизлар учун оят-аломатларни аниқ-равшан қилиб бердик. (Оли Имрон: 118)
Ҳар доим ва ҳар қандай жойда кофирларнинг табиати шундай бўлади. Уларнинг нафрат ва адовати шу қадар очиқ-ки, ҳар қулай бир фурсатда улар сизларга тегишли ҳар қандай шартнома мажбуриятларига риоя қилмайди. Сиёсий ва иқтисодий масалалар бўйича турлича фикрга эга бўлишларига қарамай, улар Ислом ва мусулмонларга қарши курашда бирлашадилар. Кофирлар бир-бирига ёрдам бермаган бирорта-бир мусулмонларнинг уруши ёки қирғини бўлмаган. Ғарб давлатлари ҳам аслида бу қирғинларда иштирок этади, ёки кимгадир уни юклайди, ёки тоғутлар билан тил бириктирадилар, ёки жиноятлари ҳақида сукут сақлайдилар.
Бунга 1992-1995 йиллардаги Босниядаги уруш яққол мисол бўла олади. Бу уруш Ислом ва мусулмонларга бўлган яширин нафратдан, Европа ва Aмерика ўртасида тил бириктиришдан аланга олди. Ўша урушда Ғарб сербларни зўравонлик жиноятлари ва оммавий қотилликка ундади. Бунга сабаб босниялик мусулмонларнинг Европа марказида Исломий Давлат тузишидан қўрқиш эди. Бу бошқа Ғарб жамиятларида мусулмонларга зулм ўтказишларига сабаб бўладиган айни баҳона. Исломийлашишдан қўрқиш Ғарбни Халифаликни қайтишига йўл қўймаслик учун мустамлакачилик урушлари олиб боришга ундади. Сербия Републикасининг собиқ Президенти Милорад Додик халқаро жиноят судида Босниядаги можаро сабабини "мусулмонларнинг Исломий Давлат тузиш истаги" билан изоҳлади. Додикнинг бу баёноти инсониятга қарши жиноятларда айбланаётган Радован Каражичнинг иши бўйича берган гувоҳлигидаги нутқида пайдо бўлди. Унинг сўзлари 09.04.2013 да Франциянинг "Agence France-Presse" ахборот агентлиги томонидан чоп этилган.
Ғарб давлатлари ва НАТО иттифоқи босниялик мусулмонларга қарши урушда сербларга ҳайриҳоҳлик билдиришди. Босниялик мусулмонларнинг қони НАТО иттифоқи давлатлари иштирокида тўкилди, сўнгра бу манзара Ироқ, Афғонистон, Сурия ва бошқа мусулмон давлатларида такрорланди.
Босния урушида НАТО давлатлари серб жиноятчиларига моддий ва ҳарбий ёрдам кўрсатган ва бу қурол-яроғларни бир давлатдан иккинчи давлатга чиқариш расмий таъқиқланган бир пайтда қарама-қарши томонларга қурол етказиб бердилар. Бинобарин, сербларда қурол бор эди, лекин босниялик мусулмонларда эса йўқ эди.
27.12.2015 йилда Босния ва Герцеговина Президиумининг собиқ раиси Харис Силайжич "Ал-Жазира" телеканалидаги "Замон гувоҳи" дастурида қилган мулоқотида ушбу можаро атрофидаги давлатлар ўйнаган ифлос роллар ва БМТнинг Сербия томонига қилган кучли хайрихоҳлиги ҳақида гапирди. Унинг айтишича, серблар Россия қўшинларидан ҳарбий ва маънавий кўмак олгани, Боснияда мусулмонларнинг оммавий ўлдирилиши БМТ ва НАТОнинг кўз олдида содир бўлганини айтган. Унинг айтишича, серблар Англия ва Франция каби бошқа йирик давлатлардан ҳам кўмак олган.
Ушбу жиноий иттифоқ бошида Aмерика разведка хизматлари бўлган ва улар мусулмонларнинг оммавий ўлдирилиши ҳақида билишган, аммо Aмерика буни ҳар қандай йўл билан яширди. Ушбу маълумотни инглиз газетаси “"Тhе Guardian"дан иқтибос ҳолда келтирилган “Ал-Вай” журналининг 1992 йилнинг июнь ойидаги 66-сонида танишишингиз мумкин.
Шундай қилиб, Жаҳон ҳамжамияти, БМТ ва бошқа ташкилотларнинг кўз ўнгида босниялик мусулмонларга қарши содир этилган жиноятлар шунчалик тасаввур қилиб бўлмайдиган ва ақлга сиғмайдиган даражада шафқатсиз бўлган эди. Бу жиноятлар 300 минг кишининг ҳаётдан кўз юмишига олиб келди, бу БМТ томонидан тан олинган. Буни далили сифатида кўплаб оммавий равишда кўмишлар, 2,2 миллион кишининг қочқин бўлганини, 50 минг мусулмон аёлларнинг номусига тажовуз қилинганини, 800дан ортиқ масжидлар вайрон қилинганини — уларнинг бир нечтаси XVI асрда қурилган, Сараево шаҳрида жойлашган Босния ва Герцеговина тарихий Миллий ва университет кутубхонасининг ёндириб юборилганини, шунингдек, минглаб одамлар қамал қилинган шаҳарларда авж олган очарчилик туфайли қоқ суякка айланганини мисол қилиб келтириш мумкин. Босния уруши иккинчи жаҳон уруши тугагандан бери Европадаги энг йирик қирғинни кўрди. Бу серблар 8000 мусулмон эркак ва ўғил болаларни совуққонлик билан қатл қилган Сребреница қирғини ҳақида гапиряпмиз. Буларнинг барчаси БМТ кўз ўнгида, аниқроғи, унинг ёрдами билан содир бўлди, чунки 1993-йилнинг апрелида Бирлашган Миллатлар ташкилоти хавфсизлик Кенгаши Сребреницани "хавфсизлик зонаси" деб эълон қилиб, шаҳар унинг ҳимоясида эканини билдирган эди. Сўнгра Сребреницани ҳимоя қилиш учун 400 аскардан иборат голланд батальони юборилди. Лекин, афсуски, мусулмонлар БМТнинг ёлғонига ишондилар ва илгари шаҳар аҳолиси шарафини, ҳаётини ҳимоя қилиш учун қасамёд қилган Серебреница инқилобчилари эса Голландия батальонига ўз қуролларини топширдилар. Шундай қилиб, 1995-йилда серб кучлари Сребреницага кириб, БМТ кучлари остида аҳолидан эркакларни аёллардан ажратиб олдилар, шундан сўнг улар 6-дан 25-июлгача давом этган қонхўрликни уюштирдилар. БМТ ва Голландия батальони аскарлари ўша пайтда ҳеч нарса қилмаган, бундан ташқари, улар ўзларига ёрдам сўраб мурожаат қилганларни сербларга топширган ва серблар эса уларни дарҳол қатл этганлар.
Худди шундай сценарийни БМТ Суриянинг Ҳалаб, Идлиб ва бошқа ҳудудларида ҳам такрорлади. Биринчи хавфсизлик зоналари яратилди, инқилобчилар қуролсизлантирилди ва тинч аҳоли муайян ҳудудларда ҳаракат қилишдан чекланди; буларнинг барчаси Aсад режимига тинч аҳолини бомбардимон қилиш ва унинг назоратидан ташқари ҳудудларни тўсқинликсиз қўлга олиш имконини берди.
Босния, Сурия ва бошқа мусулмон ўлкаларида юз берган воқеаларни ҳисобга олиб, мусулмонлар икки марта ва ҳатто юз марталаб айни хатони такрорладилар деган хулосага келиш мумкин. Ахир Расулуллоҳ ﷺ огоҳлантирган эдилар:
لَا يُلْدَغُ الْمُؤْمِنُ مِنْ جُحْرٍ وَاحِدٍ مَرَّتَيْنِ
“Мусулмон бир тешикда икки марта чақилмайди”
Яъни, илони, чаёни бор тешикка қўлини икинчи марта тиқмайди.
Ҳар сафар натижа ҳалокатли бўлганда, можарога барҳам бериш учун таклиф этилган сиёсий ечимлар ҳалокатли бўлди ва доим бу ечим таклифи Ғарб манфаатлари йўлида янграр эди. Бу қарорлар, одатда, тинчликпарварлик баҳонасида бошқа босқинчиликни англатувчи халқаро кучларни жойлаштириш сиёсатидан четга чиқмаган. Аслида бу халқаро кучлар ҳеч қачон мусулмонларни ҳимоя қилмаган. Бу халқаро кучлар кўпроқ қўйга ишониб топширилган бўрига ўхшайди. Судан, Марказий Aфрика ва бошқа мамлакатларда аёлларга қилинган тажовузлар ва уларнинг зўрланиши буни бир неча бор кўрсатди, бир неча бор имзоланган тинчлик битимлари мустамлакачилар ва уларнинг малайларининг қўлларини ҳар қандай чекловлардан озод эканлигини исботлаб, мусулмон давлатларини бундан ҳам кичик бўлакларга парчалаб, бўлиб бериш имконини берди.
Биз кофирлар ва уларнинг малайлари мусулмонлар учун яхшилик эмаслигини унутмаслигимиз керак ва Умматнинг муаммолари уларнинг қўллари билан ҳал бўлишини кутмаслигимиз керак. Бу ҳақиқатни оят ва ҳадислар бир неча бор тасдиқлаган, воқеъликнинг ўзи ҳам буни тасдиқлади. Аллоҳ бизни кофирлардан ёрдам сўрашни таъқиқлаганига бир мисол келтираман, акс ҳолда У бизни Ўзининг ёрдамидан маҳрум қилади ва душманларимизга бизнинг устимиздан қувват беради:
وَلَا تَرۡكَنُوٓاْ إِلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنۡ أَوۡلِيَآءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ
Зулм йўлини тутган кимсаларга берилиб кетманглар (эргашманглар). Акс ҳолда сизларга дўзах ўти етар. Сизлар учун Аллоҳдан ўзга бирон дўст йўқдир. Кейин (яъни золимларга эргашсангиз) сизларга ёрдам берилмас. (Ҳуд: 113)
Шуни ёдда тутингки, қўллаб-қувватлаш, ёрдам ва нусрат фақат Аллоҳдан! Бизнинг садоқатимиз фақат Аллоҳга, унинг Расули Муҳаммад ﷺга ва мусулмонларга тегишли бўлиши керак.
Махсус Ҳизб ут-Taҳрир Марказий ахборот идораси радиоси учун
Бараа Мунасира
Зул-қаъда 25, 1441ҳижрий йил
