Ширин сўзнинг гадоси эканлигимиз зиммамиздан шаръий бурчимизни соқит қилмайди

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Инсон табиатан хушмуомалани ёқтиради. Ҳар қандай ҳолатда ҳам хушмуомала бўлган инсонга нисбатан ёмон фикрга бормайди ва аксар ҳолларда бундай инсон ҳақидаги ёмон фикрни ҳам қабул қилмайди. Чунки унинг наздида хушмуомала инсон ёмонликка қодир эмас, деган тушунча устувор бўлади. Лекин бу доим ҳам тўғри бўлавермайди. Кимдир самимий хушмуомала бўлса, яна кимдир хушмуомалаликдан ғаразли ниятда фойдаланиши мумкин. Агар инсон ҳаётидаги ҳар бир ҳолат ҳақида тўғри фикрлай олмаса, ғаразли инсонларнинг хушмуомалалик туси берилган фириблари қурбонига айланади.

Бугунги кунимиздаги фирибгарликнинг авж олиши ҳам айнан инсонларнинг тўғри фикрламасликлари сабаблидир. Чиройли хушомадларга йўғрилган алдовларга учиб шахсий бойликлари, молларидан айрилган қанчадан-қанча инсонлар сарсон бўлиб юрибди. Лекин энг хавфлиси моддий бойликни йўқотиш эмас, фикрий бойликни йўқотишдир. Чунки моддий бойлик йўқотилса-да, фикрий бойлик мавжуд бўлса, моддий бойликни қайтариш мумкин, аммо фикрий бойликни йўқотиш ўрнини тўлдириб бўлмайдиган йўқотиш ҳисобланади. Сабаби фикрий бойликни йўқотиш инсон эришган барча бойликларини йўқотишига олиб келади.

Бугун биз яшаётган жамият айни шундай йўқотиш қаршисида турибди. Чунки айнан ширин алдовлар билан чиройли кўрсатиш орқали ҳаётимизнинг ҳар бир жабҳасига ботил демократия киритилмоқда. Ғарбона дунёқарашни ранг-баранг тасвирлар билан чиройли кўрсатилиб, ҳаёт тарзини намуна қилиниши ёки барча ишлардан манфаат кўзлашни энг мақбул йўл ва кенг имкониятлар гарови сифатида намойиш қилиниши ортида яширилган асл мақсадлар бор. Бу мақсадларни англаш учун эса, демократияни асл ҳақиқатини идрок қилишимиз, яъни унинг устида ёрқин фикрлаб, келиб чиқиши, ақидасини билишимиз зарур. Воқесини тасаввур қилишимиз, яъни уни татбиқининг ҳақиқий оқибатларини кўз олдимизга келтира олишимиз керак. Шунда унинг қанчалар ботил эканини, ҳаётимизни қай даражада тубанлаштиришини англаймиз.

Демократия бахт-саодат инсонга жисмоний лаззатларнинг мумкин қадар кўпроқ қисмини бериб, унга бу лаззат воситаларини муҳайё қилиб беришдан иборат, деб ҳисоблайди. Яъни инсон ҳаётдан қанчалик кўп лаззат олса, ўзини бахтли ҳис қилади. Аслида улар бахт нима эканини англамайдилар, чунки улар бахтли бўлишни ўзларининг ожиз ақлларига таяниб, ўзлари белгилаган меъёрлар асосида идрок қиладилар ва воқесини тасаввур қиладилар. Мана шу тасаввурларини бизга сингдиришга уриниб, зеҳнларимиздан бахт-саодат ҳақидаги энг тўғри бўлган исломий тасаввурни ўчирмоқдалар. Чунки Ислом бахтни Яратувчининг розилигида, деб ҳисоблайди. Яъни Исломдаги бахт-саодат тушунчаси ғарб дунёқарашидаги тушунчадан тубдан фарқ қилади. Ислом дунёқараши Аллоҳга имон келтириш, Аллоҳ борлиқ, инсон ва ҳаёт учун муайян низом белгилаб, шу қонунга мувофиқ уларни бошқаришига ишониш ва саййидимиз Муҳаммад с.а.в ни Ислом дини билан росул қилиб юборганига имон келтириш асосига қурилган.

Демократия ҳаётни соф манфаатдан иборат, деб тасвирлайди. Уларда манфаат барча ишларнинг ўлчовидир. Чунки тузум ҳам айни шу манфаатга асосан ишлаб чиқилади. Ислом ҳаётни  инсоннинг барча амалларини Аллоҳнинг буйруқ ва тақиқлари воситасида юргизилиши ҳамда ҳаётдаги ишларининг ўлчови ҳалол ва ҳаром асосида бўлишида, деб тасвирлайди. Ўзи яратган маҳлуқотнинг талабларини жуда яхши билувчи Ҳолиқ ва Мудаббир Зот инсоннинг ҳаётдаги низомларини белгилаб бериш баробарида муаммоларининг ечими учун мукаммал тузумни берган.

Бундан кўриниб турибдики, демократия Исломга зид ва унинг олдида ожиз. Чунки маҳлуқ Ҳолиққа тенг келолмайди, маҳлуқ Робб бўла олмайди. Инсон ўйлаб топган қонунлар Аллоҳнинг шариатига тенглаша олмайди. Бу очиқ кўриниб турган ҳақиқат. Муаммоларимизнинг асл негизи ҳам шу ҳақиқатни тўғри англай олмай Исломдан йироқлашиб кетганимизда. Уни ҳаётимизга қайтариб, амал қилишни бошласак бугунги хорликлардан қутуламиз. Чунки бу ишни бизга Қудратли ва Ғолиб бўлган Роббимиз буюрмоқда. Демак, бу зиммамиздаги шаръий бурчимиздир. Аллоҳ айтади:

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلاَ مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمْ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً مُبِينًا 

– “Аллоҳ ва Унинг пайғамбари бир ишни ҳукм қилган-буюрган вақтида бирон мўмин ва мўмина учун (Аллоҳнинг ҳукмини қўйиб) ўзлари хоҳлаган ишларини ихтиёр қилишлари жоиз эмасдир. Ким  Аллоҳ ва Унинг пайғамбарига осий бўлса, бас, у очиқ йўлдан озиш билан йўлдан озибди”.  (Аҳзоб:36)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Салоҳиддин

06.06.2020й