Уч хат
Уч хат
بسم الله الرحمن الرحيم
Ёшлигимда шаҳар газеталаридан бирида “Уч хат” номли сарлавҳа остида мақола ўқигандим. Унда ишдан кетаётган давлат раҳбари ўз ўрнига келган кишига насиҳат қилиб:
– Адолатли бўлишга уринма, чунки бу давлат етакчи давлатларга тобе, қарамдир. Сен эса, шу халқ бойлигини ўша ҳукмрон Ғарб давлатларига бериш билангина омон қоласан.
Янги раҳбар ажабланмади. Чунки унинг ҳам лавозимга келиши ўша мустамлакачилар тавсияси билан амалга оширилганди. Шунинг учун унинг саволи бошқача тус олди:
– Айтингчи, очлик, етишмовчиликдан халқ қўзғолган пайтда сиз қандай йўл тутгансиз?
– Сейфда учта хат бор. Қачонки халқ кўтарилса, улардан биринчисини очиб ўқи ва унга амал қил. Яна қўзғолса иккинчисини, кейин учинчисини ўқи, — деб улкан кабинетдан мағрур чиқиб кетди.
Янги раҳбар юртнинг ер ости ва усти бойликларини очофат мустамлакачи давлатларга вагонлаб юбориб тургач, табиийки халқ норози бўлиб кўтарилди, улар “газимиз қани”, “свет йўқ”, “совуқдан болаларимиз ўлмоқда” каби халқ доимий “қўшиғини” яна “куйлай” бошлади. Раҳбар биринчи хатни сейфдан олиб ўқиди, унда: ““Барча етишмовчилик аввалги раҳбарнинг кўп егани сабабидандир” деб мени айбла” дейилган қисқа насиҳатни ўқиди ва унга амал қилиб, халқни яна бир муддат тинчлантирди. Ва ҳеч ҳам алданмайдиган уйғоқларни “бузғунчи” деб қамаб ташлади. Халқ тинчланди. Пичоқ суякка қадалгач, халқ яна майдонга чиқди. Боши қотган раҳбар иккинчи хатни сейфдан олди. Унда “қоп-қоп ваъдалар бер, “бизнинг келажагимиз буюк” деган ишончни шоирлар йиғинларда, ўзимизнинг имомлар минбарларда, маддоҳларимиз ОАВда зўр бериб гупиртирсин”, — деб ёзилганини ўқиб ишга киришди. Ва Ғарбдаги ҳожаларининг кўрсатмалари билан ўзаро диний низолар пайдо қилиниб, зиндонлар тўлди.
Вақт ўтаркан халқ яна жунбушга келди. Раҳбар бундай қўзғолишдан эсанкираб сейфдаги учинчи хатни ўқиди. Унда қисқагина қилиб: “Учта хат битиб ўрнингни кейингига қолдир!” — дейилган жумла бор эди…
Эй қалби тоза соддагина халқим! Бу раҳбарлар динимизнинг ашаддий душманлари бўлмиш мустамлакачиларнинг қулларидир, холос. Уларга ўша учта хат меросдир. Президент ўз қўл остидаги ҳокимларнинг барчаси порахўр, еб тўймас, очофат, безбетлигини яхши билади. Чунки бир “тешикдан сув ичган” улар. Ва тўкадиган “тешик”лари ҳам бир. Улар сўзласалар ёлғон гапирадилар, ваъда қилсалар вафо қилмаслар. Заҳматкаш халқ омонатларига хиёнат қиладилар. Чунки уларнинг табиати аслида шундай.
Атрофингизга бир қаранг! Қачонлардир сиз азиз халққа ҳақни етказганлар қаерда?! Қувғинда, зиндонда ёки қабрда. Сизга ўшаларни “ватан хоини”, “экстремист”, “террорчи” деб ишонтирганлар қаерда?! Устингизда раҳбар, масжидингизда имом, таълимгоҳларда болаларингиз устозлари бўлиб ўтиришибди-ку!
Бор гап шуки, устингиздагиларнинг сейфидан ўша уч хат узилмайди. Пайғамбаримиз ﷺ айтганларидек “мўмин киши бир тешикдан икки марта чақтирмайди”. Шундай экан, ҳадеб алданаверманг, бу сизга асло ярашмайди. Зеро, сиз томирида азизлик қони оққан халқсиз! Боболарингиз Ислом билан азизлик топган, улар динда фақиҳ, дунё илмларида эса, оламга устоз бўлганлар. Уларни бундай мақомга кўтарган Исломдир. Бас, яна азизлигингиз фақат Ислом билан ўзингизга қайтажакдир!
Бошқа йўлларнинг барчаси ботилдир, алдов ва хиёнатдир. Аллоҳ Исломни инсоният учун раҳмат қилиб юборган диндир. Аммо афсуски, азизлигимиз манбаси бўлган динимизни шу кичик юртга, миллатга чеклашга уринадилар. Ўзбекистон оламшумул динимизни ўзбеккагина хосласа, Туркия ўз устидаги айёр орқали туркка хослайди. Саудиянинг Салмони, Суриянинг Башари, Мисрнинг Сисиси каби барча малайлар бир бутун Умматнинг яна ягона вужудга жамланиши олдида тўсиқ бўлиб, акани укадан айиришда жонбозлик қилишмоқда. Агар мусулмонлар юртларидаги бу ёлғончи, қасамхўр, хоинлар бўлмаганида эди, ўртамизга тортилган бу сунъий чегаралар йўқ бўлиб, аввалги Буюк Ислом Халифалик Давлати соясида бу Уммат киприк қоққунча азизлик ҳаётига қайтган бўларди.
Сўнгги айтар сўзимиз шуки, кофирлар, малайлар ва хоинлар устимиздан кетиб, Аллоҳнинг Шариати асосида бошқариладиган Иккинчи Рошид Халифалик ҳаётга қайтиб, барча миллатлар бирлашмас экан, УЧ ХАТни кейингисига мерос қолдирувчи хоинлар устимизга навбатма-навбат келаверади…
هَٰذَا بَلَاغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنذَرُوا بِهِ
– “Бу – одамлар огоҳлантирилишлари учун бир баёнот—хабардир”. (Иброҳим:52)
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги матбуот бўлими аъзоси Зайниддин
19.01.2023й
