بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

Уммат қўзғолони ҳаётдаги барча нарсани буюк ваҳи асосига қуриш учун бўлсин

Иброҳим Усмон (Абу Халил)

Ҳизб ут-Таҳрир – Судан вилояти расмий нотиғи

Аллоҳ Таоло Муҳаммад ﷺни Пайғамбар қилгандан то Усмоний Халифалик давлатининг қулатилишига қадар қарийб ўн уч аср ўтган бўлса, Уммат шу вақт мобайнида қонун ва аҳкомлар тузиш ёлғиз Аллоҳнинг ҳаққи, деб билиб келди. Ҳақиқатдан ҳам, бошқарув, ички ва ташқи сиёсат, иқтисод, ижтимо каби ҳар бир соҳада қонунчилик асоси Ислом ақидасидир, ҳеч ким битта қонунни ҳам ўз истак-майли асосида ишлаб чиқишга ҳаққи йўқ. Балки ҳар бир ишда Аллоҳ Субҳанаҳунинг Китоби ва Росули ﷺнинг суннатларига, саҳобалар ижмои ва шаръий қиёсга мурожаат қилади. Воқеликка ва бўлаётган воқеа-ҳодисаларга ҳукм беришнинг йўли битта ва у ҳаргиз ўзгармайди, у ҳам бўлса, шаръий ижтиҳоддир. Ижтиҳод – аввал Аллоҳнинг ҳукмини бериш исталаётган воқеликни обдан чуқур ўрганиб чиқишга, сўнг ўша масалага Аллоҳнинг ҳукмини бериш учун нусусдан изланиш олиб боришга асосланади. Ҳукм чиқаришнинг ягона шаръий йўли мана шу. Мусулмонлар ўз давлатлари мавжуд бўлган узоқ асрларда шунга амал қилиб келганлар. Уларнинг давлати ақидага асосланган бўлиб, Уммат ишларини истак-майлига асосланиб эмас, ваҳи аҳкомларига биноан ғамхўрлик билан бошқарган.

Ҳукм чиқаришда биз айтган ушбу йўл мусулмонларга фарз бўлиб, бунда ихтиёр берилмаган. Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таоло айтади:

﴿وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالاً مُبِيناً﴾

«Аллоҳ ва Росули бир ишни ҳукм қилган-буюрган вақтида бирон мўмин ва мўмина учун (Аллоҳнинг ҳукмини қўйиб) ўз ишларидан ихтиёр қилиш жоиз эмасдир. Ким Аллоҳ ва Росулига осий бўлса, бас у очиқ йўлдан озгандан озибди»                                                                                                       [Аҳзоб 36]

Бундан қарийб бир аср муқаддам Халифалик ағдарилгач, кофир Ғарб мусулмон ўлкаларига ҳукмрон бўлиб, босиб олди, уларга ўзининг дастур ва қонунларини зўрлаб ўтказди. Сўнг, ўз нуқтаи назарига асосланган мактаблар ва олий ўқув юртлари очди. Зеро, Ғарб нуқтаи-назари динни ҳаётдан ажратишга, бинобарин, уни сиёсатдан ажратишга асосланган. Шунга кўра, бутун ҳаёт ва ундаги тузумлар инсонларнинг истак-майлига, ҳатто кофирларнинг истагига қурилган. Оқибатда, юртимиз Судан ва бошқа мусулмон юртларимиздаги давлат конституциялари кофир Ғарб конституцияларидан андоза олган ҳолда тузилди. Ҳаётнинг сиёсий, иқтисодий, ижтимоий, жиноят ва бошқа соҳалардаги ишлар мана шу ботил асосга бино бўлди. Ваҳоланки, бундан Аллоҳ Азза ва Жалла Росули ﷺни ва бутун Умматни огоҳлантириб, бундай деган:

﴿وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ﴾

«Аллоҳ Сизга нозил қилган ҳукмларнинг айримларидан Сизни (буриб) фитналаб қўйишларидан эҳтиёт бўлинг»                                                       [ Моида 49]

Демак, масала ё конституция, қонун ва қонунчилик сифатида Аллоҳ нозил қилган нарсалар билан ҳукм юритиш ёки истак-майл ва Аллоҳ огоҳлантирган фитнага эргашган ҳолда ҳукм юритишдан иборатдир. Аммо биз ўнлаб йиллардан буён қонун ва аҳкомларимизни Аллоҳ қайтарган томондан, кофирлардан олиб яшадик, Роббул оламиннинг аҳкомларини эса, ортимизга улоқтириб келдик. Вақт келиб, одамлар Ислом билан ҳукм юритишни соғиниб, шунга интилиб қолганларида эса, эски режим Ислом шиорларини кўтариб чиқди ва шу орқали одамлар туйғуларини қитиқлади. Бироқ аслида, унинг ўзи аввалги режимлардан фарқсиз ўлароқ, ҳукмни демократик республикачилик асосида юритаверди. Иқтисод соҳасида очкўз капитализм тузумига асосланган Халқаро Валюта Фонди кўрсатмаларига итоат қилди. Аммо муртадни жазолаш каби айрим исломий жазоларни уқубатлар сирасига киритди. Бироқ амалда буни татбиқ этмади, ҳатто сўнгги пайтларда Умар Башир ҳокимияти пайтида юртдаги судялардан бири Исломдан муртад бўлган бир аёлни исломий жазога ҳукм қилганда ва Башир бу ишга аралашганда Судан режими муртад жазосидан бутунлай воз кечди, қўйди. Башир режими ағдарилгач, айрим Ислом душманлари ҳокимиятга чирмашишди ва айрим қонунларни қайта кўриб чиқишга киришишди. Улар яқинда бўлган қонун ўзгартиришлар пайтида асосий эътиборни шаръий аҳкомларга қаратиб, асосан уларнинг орасида кўзга ташланувчи муртадни жазолаш қонунини бекор қилишни талаб қилишди. Улар бу жазони Исломга зид келади деб ўйлашгани учун эмас, балки янги замон деган эътиборда кофир Ғарбнинг этагини ушлашгани учун бекор қилишди. Масалан, Судан адлия вазири 2020 йил 11 июлда Судан телевидениесига берган интервьюсида «қачон бир шахснинг ўз динини ўзгартиришни истаётганини кўрсангиз, уни ўлдиришга ҳаққингиз йўқ, чунки бу янги замонга тўғри келмайди», дея таъкидлади. Зотан, аслида Умматнинг ақидасига асосланмаган ҳар қандай тузумда шундай дейишлари табиий. Шу боис, Судан конституция ҳужжатининг ўзи бу режимнинг ботиллиги учун етарли. Чунки у барча қонун ва низомига асос бўлган конституциясини нафақат ғайриисломий асосга, балки халқаро қонунчилик асосига қурган. Халқаро қонунчиликнинг куфр эканига мутлақо шубҳа йўқ. Судан ҳукмдорлари қонунга ўзгартиш киритар эканлар, буни фақат бир мақсадда, кофирларни рози қилиш мақсадида бажаришди. Бу Британиянинг Хартумдаги элчихонасининг твиттер саҳифасида ёзган мана бу сўзларида яққол кўриниб турибди: «Судан хотин-қизларини табриклайман, уларнинг тенглик ва адолатлари савдо-сотиқ эмас, асосий ҳуқуқлардир. Бугун Судан хотин-қизлари учун унутилмас кун, бугундан бошлаб хатна қилиш жиноят ҳисобланди». (Sudanakhbar.kom, 2020 йил 12 июл).

Биз мусулмонлар сифатида Ўзи олий бўлган ва ундан ҳеч нарса олий бўлолмайдиган Аллоҳнинг бу масаладаги ҳукмига таслим бўлмоғимиз лозим. Бу ҳукм шуки, балоғатга етган ва оқил мусулмон Исломдан муртад бўлса, уни қайтиб киришига уч марта чақирилади ва унга тазйиқ ўтказилади, қайтса яхши, бироқ қайтмаса қатл қилинади. Бу Аллоҳнинг ҳукмидир, унинг ҳукмини текширувчи ҳам йўқ, рад этувчи ҳам. Аллоҳ Субҳанаҳу бундай дейди:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ﴾

«Эй мўминлар, орангиздан кимда-ким динидан қайтса, Аллоҳ бошқа бир қавмни келтирурки, Аллоҳ уларни яхши кўрур, улар Аллоҳни яхши кўрурлар. Улар мўминларга хоксор, кофирларга эса қаттиққўл, бирон маломатгўйнинг маломатидан қўрқмай Аллоҳ йўлида курашадиган кишилардир. Бу Аллоҳнинг фазлу марҳамати бўлиб, Ўзи хоҳлаган кишиларга берур. Аллоҳ фазлу карами кенг, билгувчидир»                                                                          [Моида 54]

Имом Бухорий ривоят қилган бир саҳиҳ ҳадисда Росулуллоҳ ﷺ

«مَنْ بَدَّلَ دِينَهُ فَاقْتُلُوهُ»

«Ким динини (Исломини) алмаштирса, уни қатл қилинглар», деганлар. (Дорқутний ривояти). Байҳақий ва Дорқутний ривоят қиладилар: «Умму Қарфа исмли бир аёл Исломни қабул қилгандан сўнг қайта кофир бўлган эди, Абу Бакр розияллоҳу анҳу уни тавба қилишини талаб қилди, аммо аёл тавба қилмаган эди, қатл қилди».

Биз шу жиҳатдан келиб чиқиб, анави малай ҳукмдорларни оқлашга уринаётган кишиларга Аллоҳ Субҳанаҳунинг ушбу каломини эслатамиз:

﴿وَلاَ تُجَادِلْ عَنْ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا + يَسْتَخْفُونَ مِنْ النَّاسِ وَلاَ يَسْتَخْفُونَ مِنْ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لاَ يَرْضَى مِنْ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا + هَاأَنْتُمْ هَؤُلاَءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَمَنْ يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً﴾

«Ҳой сизлар, бу дунёда-ку, уларнинг ёнини олдингиз, энди қиёмат кунида ким уларни Аллоҳдан ҳимоя қилиб ёнларини олади ёки ким уларнинг устида вакил бўлиб туради?!»                                                                              [Нисо 109]

Мавзуимиз ниҳоясида айтар сўзимиз шуки, биз Аллоҳ Азза ва Жаллага қуллик қилувчи мусулмонлармиз, Аллоҳнинг ўрнига шариат-қонун тузаётганларга қул эмасмиз. Ушбу юрт мусулмонлари баъзи бир Ислом аҳкомларининг бекор қилинишига қарши эмас, балки Аллоҳнинг қонунчиликдаги ҳуқуқини тортиб олаётган ва инсонлар Парвардигори ўрнига инсонларга қуллик қилишни жорий қилаётган зулму ситам режимларига қарши қўзғалсинлар. Биз бутун ҳаётий ишларимизнинг ғайриилоҳий ботил асосга қурилишига сукут сақлар эканмиз, Судан ҳукуматининг шундай қилмишларни содир этиши табиий ҳол. Зеро, ишларимизни кофир Ғарб малайларига топшириб қўйсак, бизни унинг ифлос ҳазорати билан бошқаришлари турган гап!

Ўз динини қизғанадиган, Роббисини рози қилишга интилиб, яшаб турганимиз танг-бахтсиз ҳаётни хотиржам-саодатли ҳаётга айлантириш учун ҳақиқий ўзгартириш ишида қатнашадиган ҳар бир мусулмоннинг бир шаръий бурчи бор. У ҳам бўлса, Пайғамбарлик минҳожи асосидаги иккинчи рошид Халифалик давлатини барпо этиш учун фаолият қилаётганлар билан бирга ҳаракат қилиш вазифасидир. Зеро, ёлғиз ушбу давлатгина қайта бу ҳаётни исломий ҳаётга айлантириб, устимиздаги бузуқ қонунларни йўқ қилишга, манбаси ваҳи бўлган дастурни татбиқ ва ижро ўрнига қўйишга, барча қонун ва қонунчиликларни буюк ваҳи асосида ишлаб чиқишга қодирдир. Шунингдек, юртимизда ва бошқа исломий юртларда истаган қилмишларни қилиб юрган ва бизни Аллоҳнинг мустаҳкам шариатини тоғутлар қонунларига алмаштиришимиз билан муртадларга айланишимизни истаётган кофирларнинг пайига болта уришга ҳам қодирдир. Аллоҳ Азза ва Жалла бундай демоқда:

﴿وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً﴾

«Улар ўзлари кофир бўлганлари каби сизларнинг ҳам кофир бўлиб, улар билан баробар бўлиб қолишларингизни истайдилар»                                    [Нисо 89]

Буюк аср ҳақиқий эр кишиларини кутмоқда. Улар қуйидаги каломни айтган Аллоҳ Таолонинг ваъдасини ҳамда қуйидаги ҳадис соҳиби Росулуллоҳ ﷺнинг башоратларини амалга ошириш учун қайта Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифаликни барпо этишга ҳаракат қиладилар:

﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾

«Аллоҳ сизлардан имон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган зотларни (ер юзига) халифа қилганидек уларни ҳам ер юзида халифа қилишни ва улар учун Ўзи рози бўлган (Ислом) динини ғолиб-мустаҳкам қилишни ҳамда уларнинг (аҳволини) хавфу-хатарларидан сўнг тинчлик-хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди. Улар Менга ибодат қилурлар ва Менга бирон нарсани шерик қилмаслар. Ким мана шу (ваъда)дан кейин куфрони (неъмат) қилса, бас улар фосиқлардир»                        [Нур 55]

«ثُمَّ تَكُونُ خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»

«… Кейин Пайғамбарлик минҳожи асосидаги Халифалик бўлади».

Роя газетасининг 2020 йил 5 июл чоршанба кунги 298-сонидан