Умр мазмуни

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Инсон учун берилган умр деган бир неъмат борки, унинг қадри ҳақида жамики қалам аҳли китоблар ёзган, асарлар битган. Шу ўринда биз ҳам умр ҳақида бироз тўхталмоқчимиз. Аслида, мазмунли умр деганда нимани тушунасиз? Жасорат учун қурбон қилинган жонми ёки саксон, тўқсон ёшни  қаршилаган нуроний кишими? Ёки ўз эътиқоди учун золимни зах ертўлаларида умр кечираётган мазлумними?
Агар бу ўлчов инсонни ақлий ўлчовларига қараб баҳоланса, қарама-қарши, хилма-хил, мавҳум ечимлар исканжасидаги хулосаларга келиб тўхтайди. Сабаби, ҳар бир инсон бирор муаммога ечим излашда муҳитидан, шароитидан ҳамда ўз табиатидан, истак-хоҳишларидан келиб чиққан ҳолда фикрини баён қилади.
Ҳар бир муаммога ўз ечимини берган Ислом, бу масалага қандай қарайди? Умр неъматини берган Аллоҳ Субҳанаҳу сизу-бизларни яратишдан кўзлаган мақсадини Ўз каломида шундай баён қилади:

الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ

– “У ўлим ва ҳаётни сизларнинг қайсиларингиз амалда яхшироқ эканлигингизни синаш учун яратгандир. У азиз ва ўта мағфиратлидир”. (Мулк:2)

Одам а.с. дан бошланиб то Қиёмат тонгига қадар яшайдиган инсоният икки тоифага ажраган ҳолда яшар экан, бир тоифаси ўзларига берилган умрни имтиҳон учун берилганини англаган кишилардир. Улар бу имтиҳондан иймонларини сақлаб ўтган иймон эгалари бўлиб, ёшу-қарилигидан, эркагу-аёллигидан қатъий назар мазмунли умр соҳиблари бўлиб, ҳақиқий бахт эгаларидир.
Иккинчи тоифа инсонлар эса, умрларини беҳуда ўтказган бахтсиз кимсалар бўлиб, улар ушбу берилган қисқа ҳаётларини бой берган зиёнкор кимсалар эканлиги очиқ аён бўлади. Бундай кимсаларга сўнгги айтиладиган сўз: эссиз умр, эссиз вақт, эссиз ҳаёт!
Бу ҳақда ўйланган ҳар бир инсон биринчи тоифадаги ҳақиқий бахт эгаларидан бўлишни орзу қилиши табиий ҳолдир. Бунинг эса, ягона йўли буюк Роббимиз томонидан бизларга саодат йўли бўлган Исломга қайтиш ҳамда уни ҳаёт ишларимизга татбиқ этиш билан амалга ошади, ин ша Аллоҳ.
Аллоҳ Таоло айтади:

ﻳَﺎ ﺃَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺁﻣَﻨُﻮﺍْ ﺍﺳْﺘَﺠِﻴﺒُﻮﺍْ ﻟِﻠّﻪِ ﻭَﻟِﻠﺮَّﺳُﻮﻝِ ﺇِﺫَﺍ ﺩَﻋَﺎﻛُﻢ ﻟِﻤَﺎ ﻳُﺤْﻴِﻴﻜُﻢْ ﻭَﺍﻋْﻠَﻤُﻮﺍْ ﺃَﻥَّ ﺍﻟﻠّﻪَ ﻳَﺤُﻮﻝُ ﺑَﻴْﻦَ
ﺍﻟْﻤَﺮْﺀِ ﻭَﻗَﻠْﺒِﻪِ ﻭَﺃَﻧَّﻪُ ﺇِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺤْﺸَﺮُﻭﻥَ 

– “Эй мўминлар, Аллоҳ ва Росули сизни абадий ҳаёт берадиган нарсага даъват қилар экан, уни қабул қилинглар. Билингларки, Аллоҳ киши билан унинг қалби ўртасини эгаллаб турур ва албатта Унинг ҳузурига тўпланурсизлар”. (Анфол:24)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

19.08.2019й