بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
Матбуот баёноти
Ўзбекистонда даъватни кўтариб чиқишдан тўхтамаслик, Ислом дарахтини ўз қонлари билан суғоришлик эвазига бўлмоқда!

Тошкент шахрида туғилган ва ёши 35га яқинлашиб қолган биродаримиз Самариддин Сирожиддинов Аллоҳ Таъолонинг изни билан шахид бўлди. У Ўзбекистондаги тоғут Каримов низомини суғуриб ташлашлик учун ва Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифалик давлатини барпо қилишлик учун Ҳизб ут-Таҳрирнинг сафларида иш олиб борган эди.

Самариддин роҳимахуллоҳ болалигиданоқ ўзининг харакатчанлиги, тиришқоқлиги ва ақллилиги билан ажралиб турар эди. Мактабдаги таълим олиш жараёнида, шунингдек Тошкентдаги имом ал-Бухорий диний университетидаги ўқиш даврида ўз тенгдошлари орасида ўткир қобилияти билан ажралиб турар эди. Университетни олий баҳолар билан тамомлади. Ўткир заковати ва хассос сезгилари туфайли низомнинг бузуқлигини ва Ўзбекистондаги мусулмонларнинг устида содир бўлаётган қонуннинг бузуқлигини хис қилди. Бу нарса Ҳизб ут-Таҳрир билан танишган вақтида ва уни фикрлари ва ғояси билан танишиб чиққандан сўнг Ҳизб ут-Таҳрир сафларига қўшилишга, у билан биргаликда Аллоҳнинг йўлида маломатчининг маломатидан қўрқмасдан ва золимларнинг таъқибларидан қўрқмасдан исломий хаётни янгитдан бошлашлик учун харакат қилишга ундади.

Милодий 1999 йили мусулмонларнинг қонига ташна бўлган ва Исломга нафрат билан қаровчи жиноятчи яҳудий Каримов низоми Самариддинни қамоққа олишга киришди. Сўнгра эса 17 йилга қамоқ хукмини чиқарди. Шер қамоққа ташланди. “Жаслиқ” қамоқхонасидан Зарафшон шахридаги 64/48 рақамли қамоқхонага кўчирилган холда қамоқ муддати узайтирилди, жиноятчи низомнинг одатига кўра милиция ходимлари ўзларининг жинояткорона ақллари очилиб, фош бўлган сари, бузуқ нафслари билан васвасага солиб Самариддинни ўз ақидасидан қайтариш ва фикрларидан айнитиш ва ўз ғоясидан қайтариш учун азоблаш ва хорлашликни турли-туман восита ва услубларини қўллашлик учун бор кучларини сарф қилдилир. Лекин уларнинг ишончлари ўз жонини Аллоҳ учун баҳшида этган инсоннинг қатъият қояси устида чилпарчин бўлиб синиб кетди. Бу нарса уларнинг ғазабини қўзғатди ва уни ўлдиришга қарор қилдилар ва бу амалий равишда содир этилди.

2013 йил 21 октябрь туннинг кечки соатларида, Шайҳонтоҳурнинг хос харбий кучларидан бир неча шахслар ва махаллий милициядан бир неча одамлар шаҳиднинг жасадини оиласига топшириш учун хозир бўлдилар. Шаҳиднинг муборак баданида азоблаш излари кўкарган қонталашлар ва жарохатлар очиқ кўриниб турар эди. Самариддинни охирги марта кўрган қариндошлари ва қамоқдаги махбус биродарлари, унинг соғлигини яхшилигини ва хеч нарсадан шикояти бўлмаганлигини таъкидладилар. Шунинг учун шаҳиднинг оиласи жасадни ёриб кўриш натижаларини талаб қилдилар. Натижалар эса даҳшатли эди. Хисоботда Самариддиннинг мия чайқалиши, бош суяк косасининг синганлиги, миядаги қон излари, бутун организмнинг суякларини синганлиги қайд қилинган эди. Бу жирканч жиноятни яшириш учун тоғут Каримовнинг қулваччалари, Самариддинни бомдод намозидан кейин дафн қилишни талаб қилдилар. Жасадни ўзлари ювиб, қабрни хам ўзлари кавлаб, ўзлари дафн қилишликларини билдирдилар. Милиция ходимларининг, агар Самариддиннинг оила аъзолари буйруққа итоат қилмасалар, уларни қамоққа олишлик хақидаги таҳдидлари остида, шаҳиднинг оиласи қариндош уруғлар ва қўшниларнинг иштирокисиз дафн маросимини ўтказдилар.

Аллоҳ Таъолодан биродаримиз Самариддиннинг шаҳидлигини қабул қилишлигини ва шаҳидларнинг сайиди даражасига кўтаришини сўраб қоламиз. Шунингдек Аллоҳ Таъолодан унинг оила аъзоларига сабр, сабот ва тасалли беришлигини сўраймиз. Қиёмат кунида уларга шафоатгўй қилишлигини сўраймиз. Ибн Хиббон ўз сахихида Абу Дардоъдан ривоят қилинган хадисда: “ Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи вассалламнинг “Шаҳид ўзи оиласидан етмиш кишини шафоат қилади ” деганларини эшитдим”, деди.

Аммо жиноятчи яҳудий Каримовнинг югурдаклари ва жаллодларига шуни айтамизки, билиб қўйинглар, албатта Халифалик давлати эшикларимизнинг ёнида турибди, ўзларингни тузатиб олинглар, Каримовдан қўлларингни тортинглар, мусулмонларга озор етказиш ва азоб беришдан тийилинглар. Акс холда Халифалик давлати қоим бўлгач, сизлар кечирилмайсизлар, сизларга шафқат ва рахм қилгувчи топилмайди. Сизларнинг итоатгўйликларингиз ва хайр-эхсон қилинишликни талаб қилишларингиз у кунда фойда бермай қолади. Бу ушбу дунёдаги холат, охиратдагиси эса бундан хам қаттиқроқ ва ёмонроқдир.

Аллоҳ Субханаху ва Таъоло ўз китобида айтади:

“Парвардигорингиз аҳли эгалари золимлардан бўлган қишлоқларни ушлаганда мана шундай ушлар. Унинг ушлаши азоби аламли ва қаттиқдир.”

Ҳизб ут- Таҳрирнинг марказий матбуот бўлими