1924 йил 3 март соат 10:10. Ушбу сана Ислом Уммати етим қолган санадир!
بسم الله الرحمن الرحيم
1924 йил 3 март соат 10:10. Ушбу сана Ислом Уммати етим қолган санадир!
Эй мусулмон биродарлар, эътиборингизни сиз сезмай ўтказиб юборган бир воқеликка қаратмоқчимиз. Савдо пештахталаридан соат сотиб олмаган инсон жуда кам бўлса керак. Ушбу соат қутиларини уст томонидаги суратларига ҳеч эътибор берганмисиз? Ҳар бир соат қутиларида соат расми бўлиб, соат миллари 10:10 ни кўрсатиб туради. Ёки бўлмаса Франциядаги соатлар коллекцияси музейидаги айтарли барча соат миллари 10:10 қилиб тўхтатиб қўйилган. Бирор марта нега шундай деб ўзингизга савол бериб кўрганмисиз? Нега энди айнан 10:10?
Бунинг жавоби шуки, бундан 92 йил аввал, яъни 1342 ҳижрий йилнинг 28 ражаби, милодий сана билан 1924 йил 3 март душанба куни соат 10:10 да Ислом уммати ўз тарихидаги энг оғир фожиага дуч келди. Шу кунда ва вақтда ўн асрдан ортиқроқ вақт мобайнида дунёдаги энг қудратли ва энг буюк давлат бўлиб келган Исломий Халифалик Давлати кофир мустамлакачилар томонидан бекор қилиниб, ҳаёт майдонидан суриб ташланди. Ўта димоғдор ва кибр-ҳавоси баланд бўлган кофир мустамлакачилар ўз тарихидаги энг буюк ғалабаларидан фахрланишлари шу даражадаки, мана шундай энг оддий нарсаларда ҳам буни ўзларига ва бошқаларга эслатиб туришади.
1924 йил 3 март 10:10. Ушбу кунда инглизлар ва ғарб давлатлари Халифалигимизни барбод қилди. Шундан буён Ислом уммати бирон кун ҳам рўшнолик кўрмади. Ерларимиз бўлак-бўлакларга ажратилди, оталаримиз хорланди, умматнинг орзулари армонга айланди, оналаримизу опа-сингилларимизнинг номуслари топталди.
1924 йил 3 март 10:10. Худди шу куни, яъни душанба тонгида Истанбулда Аллоҳнинг, Пайғамбарининг ва мўминларнинг душмани бўлган золим, хоин, яҳудий Мустафо Камол Исломий Халифаликни тугатди, халифани қамал қилди ҳамда ўз юртидан ҳайдаб чиқарди. Мустафо Камолнинг ушбу разил, тубан иши учун Англия бу хоинни Туркияга ҳукмдор қилиб, мусулмонларнинг бўйнига миндирганининг биринчи куни бўлди.
1924 йил 3 март 10:10. Бу кун Ислом умматининг бошқаруви дунё саҳнасидан қувилиб, ўрнини Ислом ва мусулмонлар душмани бўлган мустамлакачилар эгаллади. Шу кунда мусулмонларнинг охирги халифаси султон Абдулмажид II тахтдан қулатилди. Уммат билан тенг ётиб, тенг турадиган, йиғласа йиғлаб, кулса куладиган одил халифалар ўтмишга айланди. Бутун Ислом оламида нотавонлик ва бахтсизлик ҳукм сура бошлади, одамлар учун чиқарилган энг яхши Уммат хор, ҳақир умматга айланди.
1924 йил 3 март 10:10. Ушбу санадан бошлаб, мусулмонлар мустамлакачи кофирлар томонидан азобланмоқда, ўлдирилмоқда, мол-мулклари талон-торож қилинмоқда, қочқинларга айлантирилмоқда, хатто гўштлари ейилмоқда, бир сўз билан айтганда, инсонийликка мутлақо тўғри келмайдиган муносабатларга мубтало бўлмоқда. Муслималарнинг кўз ёшлари тўкилмоқда, қуролсиз қурбонларнинг қонлари дарё мисоли оқмоқда, фарзандларидан айрилган оналарнинг оҳ-воҳлари дунёни ларзага келтирмоқда, номуслари топталган аёлларнинг дод-фарёдлари оламни тутмоқда!
1924 йил 3 март 10:10. Бу сана умматнинг малай ҳокимлари, агар хожалари рухсат бермаса ёки уларга маддоҳлик қилмаса, бирор кун ҳам эгаллаган мансабида тура олмайдиган, хатто балчиққа қорила бошлаган умматнинг қадр-қиммати учун оғизларини оча олмайдиган, зўравонлик байроқлари остида бостириб келаётган мустамлакачи давлатларнинг оёқлари остида инграётган умматнинг шаъни учун ўч олишдан қўллари кишанлаб қўйилган куннинг бошланиши эди.
Бундай фалокат ва инқирозларнинг охири кўринмайди. Таназзулга учрашимизнинг ортида турган ҳақиқий сабабга тўхталсак, Аллоҳ юборган муқаддас исломий эътиқодимизнинг ва ундан келиб чиқувчи низомлару қонунларнинг ҳаёт майдонидан четлатилганидир. Ислом ва унинг низомларини татбиқ этишдан узоқлашиш натижасида Аллоҳнинг махлуқотлар учун белгилаган қонунияти ўз кучини кўрсатди. Қалбимиз, дилимиз ўзгарганининг табиий меваси ўлароқ, азизу мукаррамлигимиз, хорлигу зорлик билан ўрин алмашди. Шундай бўлсада, Роббимизнинг фазли ва раҳмати ила яна азизликни, фаровонликни, ҳақиқий икки дунё саодатини қўлга киритиш имкониятига эга бўлиш арафасида турибмиз. Биз Умматга қарши қилинаётган алдовлару ёлғонларни, ҳийлалару найрангларни очиб ташлайдиган, ҳақни баралла, очиқ айтадиган кунларга етиб келдик.
Кофир Ғарб ўтган асрнинг бошларида Халифалик давлатини йўқ қилиш билан Ислом ва мусулмонларни қуритдим, деб ўйлаганди. Аммо умматда оёққа туришга имкон туғилгач, Халифаликни қайта тиклаш учун ҳаракатлар бошланиб кетди. Ушбу оламий фаолиятни кўриб, куфр олами даҳшатга тушди, кечалари ухлолмай инграб чиқадиган ёвуз маҳлуққа айланди. Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, Муҳаммад Унинг Пайғамбаридир, деб гувоҳлик берувчи ҳар бир мусулмондан қўрқиб, шайтонлайдиган бўлиб қолди. Улар Халифалигимиз қайта тикланиб, бизлар азиз, ўзларининг эса хор бўлиб қолишларидан қўрқишади.
Бас, шундай экан, кофирлар, насронийлар ва яҳудийлардан нимани кутяпсизлар?! Уларнинг тиллари ва дилларидаги нафрат-адоватни кўра била туриб, қандай қилиб уларга умид боғлайсизлар, ёрдам сўраб қўл узатасизлар?! Қандай қилиб уларга ишона оласизлар?! Қандай қилиб ақли бор одам уларнинг дилларида нима борлигини очиқ баён қилувчи оятларни ўқиб туриб, яна уларга умид боғлайди?! Ақлли одамнинг шундай қилиши мумкинми?!
Буюк қудрат эгаси бўлган Аллоҳ Субҳонаҳу ва Таъоло ўз каломида шундай дейди:
قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ
– “Сизларни ёмон кўришлари оғизлари (сўзлари)дан аён бўлди, дилларидаги яширган (адоват)лари эса янада каттароқдир”. (3:118)
Ҳеч бир дин Ислом динидан буюкроқ бўлолмайди. Негаки Аллоҳнинг наздида мақбул дин ёлғиз Исломдир. Биз шу дин вакиллари эканимиздан фахрланамиз. Шундай буюк неъматга лойиқ кўрган Зотга ҳамдлар айтамиз. Шунингдек, унинг низомлари, ҳукмлари ҳаётнинг барча жабҳаларига татбиқ этилишини хоҳлаймиз. Биз Пайғамбаримиз Муҳаммад САВ илк бора Мадинаи Мунавварада асос солган Ислом давлатида бўлганидек ҳаёт кечиришни истаймиз. Кейинги хулафои рошидинлар давридагидек турмуш тарзини хоҳлаймиз. Аллоҳ бизни шундай яшашга буюрган. У жаннатнинг калитидир. Ундан бошқаси жаҳаннамга етаклайди. Бундан Аллоҳнинг Ўзи асрасин!
Бугун Ислом Уммати тортаётган машаққатларга фақат адолатли Халифаликкина барҳам бера олади. Пайғамбаримиз (с.а.в.) муборак ҳадисларида шундай деганлар:
«إِنَّمَا الإمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ»
«Имом қалқондир. Унинг ортида туриб жанг қилинади ва у билан ҳимояланилади».
Уммат имомсиз ҳар балога тўғри қилинаверадиган балогардонга айланиб қолди. Зеро, ҳадисда келганидек, Халифа Ислом умматини хавфу хатардан асровчи қалқондир. Европа, Америка ва рус босқинчиларининг ифлос, ёвуз, ваҳшиёна қилмишларидан, Шом диёрларида таралаётган фарёдлар ҳам халифамизнинг, давлатимизнинг йўқлиги сабабидандир. Ёки мусулмонлар юртларидаги миллионлаган қўшин нега жим? Нима учун ғаним чангалидаги мусулмонларга ёрдам бермаяпти? Негаки унинг ҳаққоний етакчиси, Аллоҳнинг Китоби ва Пайғамбарининг суннати билан ҳукм юритувчи бошлиғимиз, халифамиз йўқлигидир.
Ислом тарихидан хабардор одам жуда яхши биладики, халифа Мўътасим даврида Византия подшоҳи Пайғамбар САВ хонадонидан бўлган бир аёлни тутиб олиб, унга «Ана энди, халифанг келиб, сени қутқариб олсин», деган. Бу гап халифага етиб келгач, қўлидаги сув идишини отиб юбориб, Византия мамлакатига юриш қилиш учун дарҳол кўп сонли қўшинни ҳозирлашни буюрган. Византияликларнинг бир муслимани ўғирлаб кетганларига норозилик билдириб ўтирмаган. Негаки норозилик билдириш ҳозирги кундаги Умматнинг елкасига миниб олган раҳбарларга ўхшаган ожизу нотавонларнинг ишидир.
Эй Ислом уммати! Бу кун биз Аллоҳнинг ҳаққини адо қилишимиз вожиб бўлган кунда турибмиз. Қолаверса, яқин ўтган аждодларимизга насиб этмаган шундай кун, шундай имконият бизга насиб этди. Бугунги кун шундай кунки, эртаю кеч Умматга қарши мустамлакачилар томонидан тўқилаётган алдовлару ёлғонларни, ҳийлалару найрангларни очиб ташлашимиз керак бўлган ҳамда мустамлакачи ғанимларга қарши бор вужудимизни, бор қувватимизни, бор имкониятимизни ишга солишликка имкон туғилган бир кунда турибмиз.
Эй қўлидан иш келувчи уммат йигитлари! Шуни ҳам унутмангки, Аллоҳ Азза ва Жалланинг динига асосланган тузум ҳаёт майдонига кириб келишида ҳеч шак-шубҳа йўқ. Кун сайин, соат сайин ушбу кун яқинлашмоқда. Аниқки, Буюк ва Азиз Аллоҳнинг дини юртларни бошқаргай, ер юзидаги ҳар бир шаҳарлигу кўчманчининг уйига кириб боргай. Бу ҳақда ҳабибимиз Мустафо САВ шундай башорат берганлар:
«ثُمَّ تَكُونُ خِلافَةٌ عَلى مِنْهاجِ النَّبُوَّةِ»
«Сўнгра пайғамбарлик минҳожи асосида Халифалик бўлади».
Биз ушбу башоратларини амалга ошириш йўлидан оғишмай бораверамиз. Ушбу ишни амалга ошириш йўлида қадам босиб, кунларини тунга улаб фаолият майдонида юрган холис мусулмонларга хитобан Роббимиз ўз каломида шундай дейди:
إِنْ تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُم
– “… агар сизлар Аллоҳга ёрдам берсангизлар, У Зот ҳам сизларга ёрдам берур…”, (47:7)
وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ
– “Аллоҳ Ўз ишида ғолибдир”. (12:21)
Эй Ўзбекистондаги холис мусулмон ўғлонлар!
Биз Ўзбекистондаги Ҳизб ут-Таҳрир йигитлари, Ислом умматининг буюк мусибати бўлган, буюк Халифалик давлатининг қулаганининг 92 йиллиги арафасида туриб шундай хитоб қиламиз:
Томирларида бир томчи бўлса ҳам ҳаё, иймон, мусулмонлик қони оқаётган ғурур эгаларига;
Дилларида заррача бўлса ҳам инсонийликдан, одамийликдан, диёнатдан асар қолганларга;
Мусулмонларнинг шарафини, обрў-эътиборини, шаънини заррача бўлса ҳам қизғанадиганларга;
Қалбида тариқча бўлса ҳам иймони қолган, дин ва умматнинг келажаги ғамида юрганларга;
Эркак йиғиси нималигини англайдиган, номуслари топталаётган муслималарга рашки борларга;
Аллоҳни, Унинг Пайғамбарини ҳамда Ислом ва мусулмонларни яхши кўрадиганларга;
Биз сизларни мусулмонларнинг бўйинларига миниб олган, очиқдан очиқ Аллоҳ ва унинг Росулига, мусулмонларга душманлик қилаётган хоин ҳукмдорлардан юз ўгириб, исломий ҳукмни татбиқ этувчи, мусулмонларни битта байроқ остида бирлаштирувчи, Ислом рисолатини бутун жаҳонга олиб чиқадиган тўғри йўлдаги Буюк Халифалик давлатини барпо қилиш учун фаолият олиб бораётган Ҳизб ут-Таҳрир жамоаси билан бирга елкама елка туришга, бир жону бир тан бўлишга ҳамда унга ёрдам беришга чақирамиз! Чунки Аллоҳнинг йўлида юрган одамни икки ишдан бири кутиб туради: ё ғалаба ё шаҳидлик!
وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ
– “Агар (улар) сизлардан дин хусусида ёрдам сўрасалар, уларга ёрдам бериш сизнинг зиммангиздадир!” (8:72)
Улуғ Арш соҳиби бўлган Парвардигоримизга дуо қилган ва умид боғлаган ҳолда, шу кунлар буюк ғалаба кунининг дебочаси бўлсин, деймиз!
У Зот бизни тўғри йўлдаги Халифалик тикланган кунни кўриш бахтига муяссар айлаб, қалбларимизни хушнуд айласин!
Парвардигоро, сен хоҳлайдиган ва рози бўладиган ягона Уммат бўлмоғимизни, шунингдек Халифалик байроғини бизларни қўлларимиз билан кўтарилишини ҳамда эълон такбирларини бизларни тилимиздан янграшини насиб этгин!
Бизнинг шиоримиз эса ўша-ўша:
Ё мақсадимизга етамиз, ё шу йўлда ўламиз!!!
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси
02.03.2016й.
