Ҳалок қилгувчи тойилишдан сақланайлик

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Қоронғу кечада йўл юраётган инсон жуда қийналади. Кўринмас тўсиқлардан қўрқиш уни дадил қадам босишига йўл қўймайди. Туртиниб, каловланиб йўл қидиради. Ёруғлик қидиради. Бу ҳолат бизнинг бугунги кунимизга ўхшайди. Бугун биз шу даражада хор бўлдикки, Ислом дини тарихида мусулмонларнинг бу қадар хор бўлгани кузатилмаган. Бутун дунёда фақат мусулмон бўлгани учун азобланаётган, қатл қилинаётганларнинг саноғи йўқ. Қашшоқлик, очлик, фақатгина яшаш учун курашиш тобора ҳаёт тарзимизга айланиб бормоқда. Бугун ожизлигимиз туфайли ҳар қандай золимнинг ҳақоратлаб, зулм қилиши оддий ҳолга айланди. Чунки биз Аллоҳнинг инсоният учун нозил қилган Ислом динини бутун дунёга рисолат сифатида ёйиш орқали азизлик ва юксалишга эришган, дунё сиёсатини бошқарган, биргина номларини эшитиш билан сон-саноқсиз қўшинни чекинтирган, дунё тамаддунига энг тўғри ҳазорат билан тамал тоши қўйган буюк аждодларнинг авлоди эканимизни унутдик. Аждодларимиз тутган йўлни тутмадик, улар томонидан омонат қилинган ишдан юз ўгирдик. Аллоҳнинг рисолатини ҳаётимиздан узоқлаштириб, унга бепарво муносабатда бўлишимиз ортидан юртларимизга ажнабий ҳазорат кириб кела бошлади, зеҳнларимизни ғарбликлар тушунчалари ишғол қила бошлади. Бу эса, бизни қолоқлаштириб, хорлик ва тубанликка гирифтор қилди. Ваҳоланки, буюк аждодларимиз бундан огоҳлантирган эдилар. Умар р.а. нинг: “Биз – Аллоҳ Ислом билан азиз қилган халқмиз. Агар азизликни бошқа нарсадан излайдиган бўлсак, Аллоҳ бизни хор қилади” деган сўзлари бугунги кунимизнинг воқелигида ўз аксини топмоқда.

Келинг, шу жойда ҳаётимиздан Исломнинг узоқлашиш воқесини тиниқлаштирайлик, чунки биз шундай аросат ахволдамизки, на ўзимиз ҳақиқатини англамай тақлид қилаётган демократия ва на Ислом ҳақида тўлиқ тушунчага эгамиз. Бунинг сабаби шундан иборатки, демократия ўзининг эркинликлар тушунчалари билан инсонни инсонийлик доирасида ушлаб турувчи чегараларни яксон қилди. Инсонга манфаатни қўлга киритишда ҳеч қандай тўсиқ йўқ, деган тушунчаларни бизга чиройли қилиб кўрсатмоқда. Оқибатда биз бойлик орттиришда ўзимизга мақбул йўл ва услуб-воситалардан бемалол фойдаланиш, шахсий эркинликлар даъвоси билан ғайриинсоний ишлардан тап тортмай қилиш мумкиндек тушуна бошладик. Исломни эса, фақатгина ибодатлардан иборат, ҳаётий муаммоларга ечим бера олмайди, деган хулосага кела бошладик. Бу эса, тойилишнинг энг охирги чизиғидир. Бундан кейин эса, фақатгина ҳалокат бор.

Шунинг учун қоронғу тунда тентирашни бас қилиб, уйғонишни истасак, зулмат қаърини чақмоқдек ёритувчи Исломга қайтиш вақти келди. Бизга уйғониш неъмати муяссар бўлмоғи учун Ислом асосидаги ҳаётни қайтадан бошламоғимиз зарурдир. Чунки ҳақиқий уйғониш фақат Ислом билангина амалга ошади ва фақат у дунёни ислоҳ қила олади. Аллоҳ Таоло айтади:

إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ

– “Аниқки, то бирон қавм ўзларини ўзгартирмагунларича, Аллоҳ уларнинг аҳволини ўзгартирмас”.   (Раъд:11)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Салоҳиддин

02.05.2020й