Хилофат – Уммат учун ҳаёт ва ўлим масаласи. Уммат Хилофатнинг қуч – қувватидир
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
Хилофат – Уммат учун ҳаёт ва ўлим масаласи. Уммат Хилофатнинг қуч – қувватидир
Бугунги кунда Ислом уммати, шарқдан тортиб то ғарбгача, тубанликда, хорликда ва қирғинга учраш каби дард – азоблар қийноғида яшамоқда. Бу уммат дунёнинг қаеридадир мустамлака, истило қилинган бўлиб, қаердадир уруш холатида, яна қаердадир умматнинг ўғил ва қизлари ўғирлаб кетилиш каби холатларда яшамоқда.
Қисқа сўз билан айтганда, бугун мусулмон уммати адолатсизлик, қувғин, қирғин ва зулмда кун кўриб бормоқда. Вахоланки, ушбу уммат дунё бўйлаб куфр оламини таъминлаётган табиий бойликларнинг деярли аксарига эгалик қилади ва ушбу умматнинг ҳаёт учун тузилган таълимот назариялари дунёдаги барча назариялардан устун хисобланади.
Исломнинг ҳаёт бошқаруви учун тузилган таълимоти ва ақидаси, ягона энг тўғри ва аниқ исбот далилларга суянган ақида ҳисобланади. Ушбу ақида инсоннинг ақлини қаноатлантиради, қалбини хотиржам қилади ва фитратига(табиатига) мос келади. Ушбу ақидага ишонган уммат, ўзининг ишонган Роббиси билан, энг кучли бўлади ва буюк динининг ҳам энг кучли дин эканини хис қилади. Бунинг пировардида, уммат ушбу ишонган ақидасидан бошқа тушунчаларга оғишмай, фақатгина ушбу ақидадан келиб чиққан қонунлар бўйича яшаган вақтида, дунёда энг кучли, энг салобатли, энг азиз уммат бўлди. Унга заифлик яқинлашмади. Ушбу ақида бўйича яшашдан бошқа томонга бурилган вақтида, ўша азизлик ва салобатлар ўрнини қўрқув, заифлик, дунё бўйлаб шармандалик, мусулмон деганда террорчи, жиноятчи тушуниладиган холатлар ва хорлик эгаллади.
نحن قوم اعزنا الله بالاسلام فمن ابتغى العزه بغيره اذله الله
Умар розияллоҳу анҳу айтдилар: “Бизларни Аллоҳ Ислом билан азиз қилди, агар азизликни ундан бошқасидан қидирсак, Аллоҳ бизларни хор қилмай қўймайди”.
Ислом сиёсий бошқарув тузуми сифатида, ҳаётнинг ҳамма жабҳасини тўлиқ қамраб олади ва ундаги ҳар бир муаммога етарли мукаммал жавоб ва ечимларни беради.
Аллоҳнинг дини мукаммал дин эканини инобатга оладиган бўлсак,
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِيناً
“Бугун Мен сизнинг динингизни мукаммал қилиб бердим. Сизга неъматимни тамомига етказдим. Ва сизларга Исломни дин, деб рози бўлдим”. (Моида. 3)
Бугунги кунда уммат юқорида айтиб ўтилган хор ва тубан холатдан яна азизликка қайтиб чиқиши учун бошқа қандайдир, дунё бўйлаб азизликка олиб чиқадиган, Исломдан бошқа янги бир ақидага, ишончга, тузумга, сиёсатга мухтож эмас. Чунки Исломнинг қонунлари доимий барҳаёт ва инсонларнинг турли муаммоларига ечим беришда энг мукаммал қонунлардир. Ушбу қонунлар ҳар қандай замонда, ҳар қандай маконда жорий бўлишга яроқлидир.
Ислом уммати жойлашув жиҳатдан ер шарининг марказий қисмида яшайди. Дунё сиёсатида стратегик жиҳатдан муҳим жойлар мусулмонлар яшовчи худудларга тўғри келади. Ва ушбу уммат майдонларида, энг муҳим қуруқлик ва сув коридорлари, каналлар ва бўғозлар жойлашган. Бундан ташқари, нефть, газ, олтин, чучук сув захиралари, унумдор ерлар ва бошқа табиий бойликлар асосан мусулмонлар юртларида жойлашган.
Хозирда дунё бўйлаб мусулмонлар сони 1.6 миллиарддан ортиқ дейилади. Ушбу 1.6 миллиарднинг аксари ёшлар ва жўшқин шижоатли шахслар хисобланади. Бундан ташқари Ислом уммати ва унинг тарихи, моддий ривожланишга, цивилизацияга, инсонлар дунёқарашига, илм – фанга қаратган эътибори, маданият ва техника ривожига қўшган хиссаси каби соҳаларни қараб чиқадиган бўлсак, дунёда энг катта ва энг буюк цивилизация эгаси бўлганлигини кўрамиз.
Хозирга келиб эса, шундай кучли, шундай шижоатли уммат оммавий мустамлака бўлишга, оммавий қирғинларга, ўлдиришлар, қувғинлар, урушлар, қашшоқлик, очарчилик ва адолатсизликнинг қандай кўриниши бўлса, ҳаммасига мубтало қилинди. Мазкур холатларда яшаётган бошқа бирон уммат борми?!
Шундай имконият ва шароитларга эга бўлган бошқа умматлар, масалан АҚШ, Европа Иттифоқи, Россия ва Хитой давлатлари кабилар юқорида зикр қилинган табиий омиллар билан дунёни бошқариш, ҳамма соҳада етакчи бўлиш имкониятини тушуниб етдилар ва бу имкониятни қўлдан бой беришмади. Улар ўзларида бор бўлган имкониятларни тўлиқ амалиётга сафарбар қилиш билан, хозирги етакчиликка, ривожланишга ва дунё бўйлаб фақатгина уларнинг сўзи билан бирон иш қилинадиган холатни пайдо қилишга етиб келишди.
Булардан келиб чиқадики, Ислом умматининг асосий муаммоси — бу муаммо унинг учун ҳаёт ва мамот масаласи бўлиб қолди – бутун дунё бўйлаб мусулмонларни бир байроқ остига йиғадиган, сиёсий Исломнинг йўқлигидир. Ана шундан кейин, ушбу бошқарув қўл остига, барча юқорида санаб ўтилган бойликлар ва кучлар жамланади. Ушбу бошқарув Исломий давлат бошқарувидир, унинг бошқариш услуби эса, Халифалик бошқаруви асосида бўлади. Бугун мана 90 йилдан буён мусулмон уммати ушбу буюк Халифалик давлатини йўқотиб, юқорида айтиб ўтилган аламлар оғушида сарсон юрибди. Айнан Хилофат ва Халифанинг йўқлиги, бугунги кунда мусулмонларнинг дунё бўйлаб хорликларининг асосий сабабидир. Уммат ягона давлат химоясида, ягона Халифа бошқаруви остида бўлган вақтда, дунёнинг энг азизи, энг ҳайбатлиси, энг ривожлангани, энг енгилмас кучлиси ва албатта етакчи давлат эди. У вақтда кофирлар ушбу фактларга эътиборларини қаратардилар, билардиларки, бундай бошқарув остида, Халифа рухсатисиз улар бемалол халқнинг бойликларини ўзлаштира олмас эдилар. Бу холатда улар, бутун ер юзи бўйлаб барча мусулмонларни бир марказга, “ақида” деган марказга бирлаштирган Ислом Халифалигидан қўрқувда яшадилар. Кеча Халифаликдан шундай қўрқувда яшаган куфр олами, бугунга келиб, ундан қўрқмай қўйди. Шунинг билан бирга ушбу Халифаликни яна ҳаётга қайтишидан қаттиқ қўрқмоқдалар, чунки Халифалик давлати яна ҳаётга қайтса, бу кофирларнинг тузган тузумлари чиркинлиги фош қилинади, улар юргизаётган ботил сиёсат йўқ қилинади, улар жорий қилаётган зулмлар тўхтатилади. Бу холатлар эса, уларнинг қўлларидан хозирги бошқарув кетишига олиб келади. Шу сабабли куфр олами бор кучи билан Халифалик яна ҳаётга қайтишига қаршилик қилиб, қаерда мусулмонлар сиёсий жиҳатдан уйғона бошласа, ўша ерда турли баҳоналар билан мусулмонларни қирғин қилиб, ўлдириб, қамаб йўқ қилишга уринмоқдалар.
Бу холатларни мусулмонлар фойдасига хал бўлишига ҳеч қандай шубҳа йўқ, чунки Аллоҳ Таъоло албатта ваъдасига хилоф қилмайди ва Пайғамбарининг (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) ишини давом эттирганларнинг харакатини зое кетказмайди. Ва ана шунда муслмонлар бугунги фикрий ва жисмоний курашларда куфр оламини мағлуб қиладилар. Бу пайт куфр оламига бугунги хукмронлиги, мустамлакачилиги, кўлида бутун дунё бошқаруви турганлиги ёрдам бера олмайди. Чунки Пайғамбарнинг (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) бошлаган иши бу нима эди? Бу иш – у зотнинг ўзларининг сўзлари билан айтилган – “… сўнгра Пайғамбарлик манҳажи асосидаги Халифалик бўлади” деган сўзлари эди. Ушбу ишга ўзини сафарбар этган мўъминларга Аллоҳ Ўзининг нусратини ваъда қилганлиги мўъминлар учун етарлидир.
وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ
“Мўъминларга нусрат бериш Бизнинг зиммамиздаги ҳақ бўлган”. (Рум. 47)
Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Муслим
26.03.2014й.
