Президент мурожаати: халқаро олқишлар ва ички реаллик

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

2025 йил 26 декабр куни Ўзбекистон президенти Шавкат Мирзиёев Олий Мажлис ва халққа мурожаат йўллади. Аслида, бу халққа қаратилган мурожаатдан кўра, ташқи аудиторияга – халқаро майдондаги геосиёсий кучлар ва бошқа хорижий давлатлар,   халқаро ташкилотлар ва дипломатик доиралар учун мўлжалланган сиёсий баёнот экани яққол кўзга ташланади.

Чунки мурожаат ортидан халқаро майдонда деярли бир овоздан янграган баёнотлар – “ислоҳотларга содиқлик”, “барқарор тараққиёт”, “инклюзив иқтисодий ўсиш”, “очиқлик ва модернизация” каби стандарт дипломатик иборалар – ушбу нутқнинг асл манзили қаерда эканини фош қилиб қўйди. Ташқи дунё бу мурожаатни олқишлади, чунки у улар истаган тилда, улар истаган қолипда ва улар манфаатига мос руҳда айтилди. Аммо мамлакат ичида – оддий халқ орасида мутлақо бошқа манзара кузатилди. Халқ мурожаатда ўз кундалик ҳаётини, ўз дардини, ўз оғриқли муаммоларини кўрмади. Қимматчилик, ишсизлик, адолатсизлик, қонунлар бир томонлама ҳукумат манфаатига ишлаши, мансабдорларнинг жавобгарсизлиги ҳақида аниқ ва қатъий ечимлар эмас, балки ялтироқ иборалар ва сийқаси чиққан ваъдаларни эшитди, холос. Шу боис, ташқи аудитория учун “муваффақиятли ислоҳотлар” сифатида қарши олинган мурожаат, ички аудитория, яъни халқ учун навбатдаги реал ҳаётдан узилган сиёсий нутқ сифатида қабул қилинди. Бу эса мурожаатнинг кимга қаратилганини очиқ-ойдин намоён қилди.

Ижтимоий тармоқларда аҳоли тарафидан билдирилган фикрлар ҳам буни тасдиқлайди: “Халқда ишонч қолмади, халқ қийналяпти”, “Жаноб президент коррупцияни йўқотишни ўз куёв ва қариндошларингиздан бошланг”, “Қарсаклар Шимолий Кореяни эслатди”, “Нарх-наво осмонга чиқиб кетди. Пенсиялар оз. Барча пуллар амалдорлар қўлида”, “Бизга маҳалла эмас, иш жойлари керак”, “Қарсак чалаётганлар ўзбек фуқароларими, ёлғон гапираётганини биладими?”, “Эртаклар нималарга етаклар дейишган экан”, “Озгина бўлса ҳам уялиш керак. Халқ фаровонлиги учун нима бўлди? Лимит, жарима, солиқ, адолатсизлик – шуми?”

Ижтимоий тармоқларда аҳоли томонидан янграган бу фикр ва мулоҳазалар бугун ҳукумат билан халқ ўртасида қанчалик улкан жарлик борлигини янада очиқроқ кўрсатди. Бу изоҳлар алоҳида шахсларнинг ҳиссий чиқишлари эмас, оддий халқнинг ич-ичидан қайнаётган дарди, йиғилиб қолган алами ва сўнган ишончининг овозидир.

Ташқи кучларнинг мақтовлари ҳеч қачон оддий халқ манфаатидан келиб чиқмайди, балки ўзининг соф геосиёсий ҳисоб-китоби ва манфаатлари билан боғлиқ. Улар учун муҳим нарса халқнинг кундалик ҳаёти эмас, ўзбек ҳукуматининг ташқи сиёсатда итоаткор, бошқариладиган ва “прогноз қилинадиган” бўлишидир. Шу сабабли мурожаатдаги иборалар, режалар ва рақамлар реал ҳаётдан узилган бўлса ҳам, ташқи аудитория бунга эътибор қаратмади ва қаратмайди ҳам. Чунки улар Ўзбекистонни фақат ўз манфаатлари рўёбига хизмат қиладиган майдон сифатида кўради ва бинобарин, халқ бошидан кечираётган оғир ҳаёт айнан ўзлари белгилаб берган сиёсат туфайли эканини ҳам жуда яхши билади. Шунинг учун ҳам мустамлакачи кучлар ўзлари экспорт қилган тузумнинг зулмкор ва халққа ёт қиёфасини яширадиган бундай мурожаатларни қўллаб-қувватлайди. Улар учун бундай нутқлар – ҳақиқатни айтгани учун эмас, аксинча, айнан ҳақиқатни ниқоблаб бергани учун аҳамиятлидир. Зеро, улар учун энг муҳими, ҳукумат ўзлари белгилаб берган йўлда давомли қолишидир.

Мурожаатда “камбағаллик қисқартирилди”, “ижтимоий ҳимоя кучайтирилди”, “иш ўринлари яратилди” каби сийқа иборалар яна такрорланди. Аммо халқ ҳаётига назар ташласак, бутунлай бошқа манзара…

Бугун бозорга чиққан ота-она ойлик маоши билан бир ҳафталик харидни ҳам тўлиқ қила олмайди. Ёшлар қўлида дипломи билан, лекин ишсизлик гирдобида. Қарзга яшаш энди истисно эмас, балки оддий турмуш тарзига айланди. Ижара ҳақлари, коммунал тўловлар, дори-дармон нархлари маошдан тезроқ ошиб бормоқда. Агар “ислоҳотлар” ростдан ҳам самарали бўлса, нега халқнинг кундалик ҳаёти енгиллашмаяпти? Нега бозорда нархлар тушмайди, нега иш ҳақи яшаш қийматига етмайди? Нега одамлар ҳануз чет элга иш излаб кетишни ягона ечим деб билмоқда?…

Шу боис, мурожаатда айтилган сўзлар халқ учун тасалли эмас, балки аламни янада кучайтирадиган саволларга айланмоқда. Чунки халқ шиор эмас, адолатни, ваъдани эмас, натижани истайди.

Ўзбекистон мусулмон халқи англаб етиши лозим бўлган энг муҳим ҳақиқат шуки, у истаётган адолатли, фаровон натижани мавжуд секуляр тузум ҳам, ташқи кучларни рози қилишга қурилган режимлар ҳам таъминламайди. Секуляр тузум остида яшаб, адолатли, фаровон натижани кутиш эса, чўлда сув қидириб, қумни айблашга ўхшайди. Шунинг учун ҳам мусулмонлар ҳақиқатга юзланиши лозимки, ҳақиқий адолат ва барқарор натижанинг кафолати инсон ақли билан тўқилган секуляр тузум ва яроқсиз бошқарувда эмас, балки Аллоҳ нозил қилган Шариатда мужассамдир. Бошқача айтганда, Исломни ҳаётнинг барча жабҳаларида тузум сифатида татбиқ этадиган бошқарувгина айни ўша адолатни кафолатлай олади. Бу бошқарув эса, Ҳизб ут-Таҳрир ўз олдига қайта барпо этишни ўзгармас ва қатъий шаръий ҳукм сифатида мақсад қилиб белгилаган Рошид Халифалик Давлатидир.

Бу Давлатни тиклаш иши нафақат бугунги барча муаммоларнинг бирламчи ва туб ечими, балки Аллоҳ таоло барча мусулмонлар зиммасига юклаган улкан масъулиятдир. Аллоҳ таоло айтади:

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

– “У Зот Ўз Росулини ҳидоят ва ҳақ дин билан (Исломни) барча динлардан устувор қилиш учун юборгандир. Гарчи мушриклар ёқтирмасалар ҳам”.  (Софф:9)

Иззатуллоҳ

01.01.2026й