“Ўткан кунлар”дан шу кунларга назар…
“Ўткан кунлар”дан шу кунларга назар…
بسم الله الرحمن الرحيم
(…шу ёшға етиб халқ орасида ҳалиги жамоани уч-тўрт нафардан ортиқ учратолмадим, афсус. “Ўткан кунлар” А. Қодирий. Юсуфбек ҳожи сўзидан иқтибос. 175-саҳифа)
Маълумингизки, бу китоб муаллифи машҳур ёзувчи 1937 йилнинг 31 декабрида “халқ душмани” сифатида иккинчи бор қамоққа олиниб, 1938 йил 4 октябрда Тошкент шаҳрида отиб ташланган.
Мавзуимизда тилга олганимиз эл севган ёзувчи А. Қодирий 44 ёшида “халқ душмани” сифатида ўрис НКВДси тарафидан отиб ташланган. У ўз романи қаҳрамонларининг ўрис босқинчи кофирларига муносабатини чиройли ифодалаган. Ва романини ундаги асосий қаҳрамон Отабекнинг ўрис мустамлакачиларига қарши олдинги сафларда жанг қилиб, шаҳид бўлганини билдириб, ёлғиз ўғлидан айрилган ота-онасининг унга аза очгани билан тугатган. Аммо мавзуимиз булар ҳақида эмас.
Янги Ўзбекистон ўша мустамлакачи кофир ўриснинг босимлари остида яна янгитдан шу куннинг мард ўғлонларини ўша эски айблов, фақат бошқачароқ “эстремист”, “террорист” деган атамалар билан қамоқларда сақламоқда. НКВД кофирлари “халқ душман”ларини отиб ташлаган бўлса, биринчи президент яҳудий, кофир эса то ўлгунича бугунги “халқ душманлари”ни зиндонларида ушлаб, даҳшатли қийноқларга солиб қатл қилди. Ва ўша яҳудийдан кейин тахтга келган шогирди ҳам ўша қийноқлардан тирик қолган ва ўз ғоясига содиқ кишилардан кўпларини ҳамон зиндонларда сақламоқда. “Азон овозларини эшитсам кўзларимга ёш келади” деб ўзининг “тимсоҳ кўз ёшлари” ҳақида хиргойи қилган бу президент шу кунларда масжидларда янграган азон овозларини пастлатишни буюрди. “Рўмол аёлларимизга, оналаримизга қандаям ярашади” дея ялтоқлангани ортидан ҳижобларга ва ҳатто йигитларимиз соқолларигача осилиб, таъқиблар қилишдан заррача уялиб ўтирмади. Каримов-ку яҳудий кофир бўлгани учун ўз табиатига яраша Исломга қарши курашди. Лекин бугунгиси ҳам ўшанинг табиатидан ва унинг ҳамкори бўлган ўрис хўжайинининг табиатидан ранг олган кўринади. Йўқса, БМТдаги чиқишида юртимиздаги ёшларнинг “ёт ғоялар” таъсирига тушиб қолишларини олдини олиш учун кофирлар минбаридан туриб ёрдам сўрармиди?! Ва шаҳарлардаги дўконлар пештоқидан араб ёзувларини ва ҳатто ошхоналардан “ҳалол” деган ёзувларни олдириб ташлатармиди?! Роббул оламин рухсат берган иккинчи, учинчи, тўртинчи никоҳларни жиноят санаб, Аллоҳга қарши журъатли бўлармиди?! Афсуски, бу юрт устига келувчилар элдан юз ўгиришда бир-бирларидан қолишмади. Лекин заҳматкаш халқимиз айтганидек “бузоқнинг югургани сомонхонагача”дир. Ҳар турли раҳбарлар устимизга келди-ю, етиб борган жойи ғарб “сомонхонаси” бўлди.
Энг ачинарлиси, иш ўз эгаларида бўлмаганидир. Яъни ўта масъулиятли соҳалар устида кучли мутахассислар эмас, балки қариндош ва таниш-билишлар ўтирибди. Таълим, соғлиқни сақлаш, сув хўжалиги, иқтисод, мудофаа, ички ва ташқи ишлар соҳаларида бундай “уруғчилик”нинг авж олиши Ўзбекистонни уйғур биродарларимиз қотили Хитойга, боболаримиз қотили ўрисга, Ироқ, Сурия, Афғонистон ва бошқа мусулмон юртларни вайрон қилган АҚШга тайёр ўлжага айлантириб қўйди. Бу коррупцион тузумдан аллақачон оқил ва олимлар қўлларини ювиб, қўлтиққа уриб бўлган. Бу юрт фоҳишалар, орган ходимлари, ҳокимлар, артистлар ва чапак чалувчи маддоҳлар учун оромгоҳ, бошқалар учун эса тиконли саҳрога айланмоқда. Тарих такрорланмоқда. Исломнинг аввалида саҳобалар дучор бўлган қийноқлар, бўҳтону туҳматлар, қамоқлару қатллар бугун уларга эргашганлар бошига ҳозирги ҳукумат тарафидан қайта келди. Бугун иймон аҳлига қарата отилаётган ҳар бир заҳарли сўз “найза”лари ўша ўтмишдаги мушриклар сўз “найза”лари билан бир хил тус олди. Шунинг учун умид қиламизки, Умматга ўша даврда берилган нусрат бугун яна Аллоҳ изни ила қайтади. Ўша кунда иш нолойиқ кимсалардан олиниб, ўз эгаларига берилади. Зеро, халқимиз қадр-қимматининг зое бўлаётганига сабаб иш бугун шундай кимсалар қўлида бўлиб қолганидир. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу ривоят қилган ҳадисда Росулуллоҳ ﷺ шундай дедилар:
"إذا ضُيِّعَتِ الأمانَةُ فانْتَظِرِ السَّاعَةَ قالَ: كيفَ إضاعَتُها يا رَسولَ اللَّهِ؟ قالَ: إذا أُسْنِدَ الأمْرُ إلى غيرِ أهْلِهِ فانْتَظِرِ السَّاعَة". (صحيح البخارى).
“Омонат зое қилинса, қиёматни кутавер. Шунда бир киши: унинг зое бўлиши қандай бўлади, Ё Росулаллоҳ? — деган эди, Пайғамбаримиз: иш нолойиқ кимсалар қўлига топширилса, қиёматни кутавер, дедилар”. (Саҳиҳ Бухорий)
Ҳизб ут-Таҳрир Ўзбекистон матбуот бўлими аъзоси Зайниддин
10.10.2023й
