بسم الله الرحمن الرحيم

Ваҳндан эҳтиёт бўлинг!

        Шамга ҳеч эътибор берганмисиз? У тугаб қолгунича ёнаверади, ёнаверади. У ўзини-ўзи ёқиб тугатади. У ўз умрини ўзи тугатаётганини билмаган ҳолда ёнаверади…

    Бугун кўп одамларни мана шу шамга ўхшатиш мумкин. Улар ўзлари билган ёки билмаган ҳолда ўз умрларини зое кетказадилар. Лекин уларнинг шамдан фарқли томони борки, агар ана шу фарқ бўлмаганида бу тўғрида ёзишга ҳожат ҳам қолмасди. Бу фарқ шуки, шам ёниб тугаганидан кейин унинг умри ҳам тугайди, аммо инсоннинг бу дунёдаги умри тугаганидан кейинги ҳаёти ҳам бор. Бу ҳаёт эса мангу ҳаёт бўлиб, инсон бу ҳаётини роҳатда ёки азобда ўтказишини дунё ҳаётида қилган амаллари қараб Аллох белгилаб беради.

    Бугун кўпчилик одамлар ўзларини ўқдан чўққа уриб, тунни-тун, кечани-кеча демай елиб-югуришларини, хуллас бу дунё ташвишида ўзларини адойи тамом қилаётганларини кўриб, Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламнинг мана бу сўзларига тан бермай иложимиз йўқ:

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم يوشك الأمم أن تداعى عليكم كما تداعى الأكلة إلى قصعتها فقال قائل ومن قلة نحن يومئذ قال بل أنتم يومئذ كثير ولكنكم غثاء كغثاء السيل ولينزعن الله من صدور عدوكم المهابة منكم وليقذفن الله في قلوبكم الوهن فقال قائل يا رسول الله وما الوهن قال حب الدنيا وكراهية الموت
Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам дедилар: “Устиларингизга бир қавмлар бўри тўдаси ўз ўлжасига ташланганидек ташланади”. Саҳобалардан бири сўради: “У кунда биз озчилик бўлганимиз учун шундай бўладими?” Росулуллоҳ жавоб бердилар: “Йўқ, у кунда сизлар кўпчилик бўласизлар, лекин худди денгизнинг устидаги кўпик каби бўласизлар. Аллоҳ душманларингиз қалбидан сизлардан қўрқишни олиб қўяди, сизларнинг қалбингизга эса ваҳн солиб қўяди”. Сўрадилар: “Ваҳн нима у, эй Росулаллоҳ?”. Жавоб бердилар: “Дунёни севиш ва ўлимдан қўрқиш”. Аҳмад ва Абу Довуд ривояти.

    Ҳақиқатдан ҳам, бугун одамларни, шу жумладан мусулмонларни ҳам ваҳн босиб қолди. Мусулмонлар аслида бошқа халқлардан ажралиб турадиган алоҳида уммат эканлигини Аллоҳ Ўз китобида гапирган. Бу уммат Аллоҳнинг розилиги учун ҳаракат қилиши керак эди, лекин воқеда эса бунинг тамоман акси бўлмоқда. Бу дунё ташвишлари ҳеч қачон тугамаган ва тугамайди ҳам. Мусулмонлар эса ҳудди бутун дунё ташвишини елкаларига осиб олгандек, на гуноҳларини ювадиган ва на ҳисоб-китоб кунида ҳужжат бўладиган амаллар билан овора бўлиб юрибдилар.

    Инсон ўзига ўлим қачон етиб келишини билмайди, шунинг учун, сизларга айтамизки, бу дунё ташвишида ўзингизни ва бошқаларни намунча қийнамасангиз? Шу ҳаракатларингизни ҳеч бўлмаганда озгинасини охиратингиз учун сарфласангиз бўлмайдими? Ёки кимдир сизга жаннат калитини қўлингизга тутқазиб қўйганми? Ёки сиз ўзингизни жаннатга лойиқман, деб ўйлайсизми? Одатда, инсон ўлим билан юзма-юз келган пайтдагина шундай нарсаларни кўпроқ ўйлайдиган бўлиб қолади, лекин соғ бўлган пайтида бундай нарсаларни ўйлашни истамайди.

    Келинг, бу дунё ташвишлари сизни ҳудди шам ўзини-ўзи еб тугатганидек адо қилмасидан олдин ўзингизни ва яқинларингизни жаҳаннам ўтидан қутқаришга ҳаракатингизни бошланг. Зеро, Аллоҳ кечиргувчи ва адолатли Зотдир. Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қуйидаги сўзлари бунга яққол далилдир:

«قَالَ إِبْلِيسُ: وَعِزَّتِكَ, لاَ أَبْرَحُ أُغْوِي عِبَادَكَ مَا دَامَتْ أَرْوَاحُهُمْ فِي أَجْسَادِهِمْ, فَقَالَ: وَعِزَّتِي وَجَلاَلِي لاَ أَزَالُ أَغْفِرُ لَهُمْ مَا اسْتَغْفَرُونِي»

«Иблис: «Иззатинг ҳаққи, модомики бандаларингнинг жонлари жасадларида экан, мен уларни адаштиравераман», дейди. Аллоҳ Таоло эса: «Иззатим ва Буюклигим ҳаққи, модомики улар Менга истиғфор айтар эканлар, Мен уларни мағфират қилавераман», дейди». Бу ҳадисни Аҳмад, Абу Саъид ал-Худрийдан ривоят қилган.

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Фаррух
02.07.2015й.