بسم الله الرحمن الرحيم

Биз уларни қаҳрамонлар деб биламиз ва улардек бўлишга ҳаракат қиламиз, ин ша Аллоҳ !

Жуда яхши биламизки иймон ва куфр уруши узоқ тарихдан шу вақтгача давом этиб келган, албатта бундан кейин ҳам то Қиёматгача тўхтамайди. Аслида иймонли инсон учун бу кураш жараёни энг зўр имконият давридир, фақат синовларга сабр қилса, яъни ўз йўлидан оғмаса бўлгани. Бундай курашларда ўз эътиқодида мустаҳкам турганларнинг тоқатлари Аллоҳ Таъолонинг қудрати билан янада чидамли бўлиб кетганини, хатто инсон бардош бера олмайдиган вахшийликларга ана шу эътиқодида мустаҳкам инсонлар сабр қилганларини ва бугунги кунимизда ҳам сабр қилаётганларини гувоҳи бўлмоқдамиз.

Бугунги кунда ана шу кураш одатий тарздан кўра аҳамиятли даражада шиддати ортди. Бунга сабаб эса мусулмонлар ўз давлатини йўқотганларидан кейин аянчли тарзда хорликларга чўмгани бўлди. Мусулмонларнинг Ислом давлати мавжуд бўлиши кераклигини, бундай давлат мусулмонлар учун хаёт мамот масаласи эканлигини хис қилишлари ана шу зулмлар натижасида воқеликда тасдиқланди. Ва Пайғамбаримиз С.А.В айтганларидек қалқон бўладиган халифани ўз ўрнига келтиришга ҳаракатлар кучайди. Бу жараён машҳур уламолар томонидан “Тарихий имконият” дея бахоланди. Чунки Ислом давлати Мадинада тиклангач XIV аср мобайнида яшаган мусулмонларда хеч бир замон бундай аянчли ва ўз навбатида ажри улуғ бўлган имконият туғилмаган, Ислом давлати бу давргача йиқитилмаган эди. Хар бир замондаги каби зехни ва идроки жихатидан бошқалардан ажралиб турадиган холис уламолар бу холатни англашди. Натижада иймон ва куфр урушида салмоқли хизмат қилишга интилишди, бугун ҳам ана шундай инсонлар интилишмоқда.

Энг муҳими иймон ва куфр курашида жонбозлик кўрсатувчилар умматни қанчалар яхши кўришларига қарамай куфр таъсири натижасида кўплаб маломатлар қилиндилар. Хатто аслида шу умматнинг манфаатлари тарафдори бўлганларни айнан мана шу умматга хиёнатда айбладилар. Бошқалардан кўра ўз бурчларини кучлироқ хис қилганларга хаётда алданганлик, бурчга масъулиятсизлик, яқинларидан воз кечиш айбларини қўйдилар. Улар бу каби маломатлар куфр ва унинг малайлари томонидан илгари сурилаётганини хис қилганлари учун умматни айбламадилар, аксинча бу холатларни уммат англаши учун ҳаракат қилдилар.

Хар бир худудда хар хил муҳит шаклланаганини хисобга олиб курашнинг усул ва воситалари, ҳамда шиддати ҳам ўзгача бўлади. Баъзи вақтларда минтақадалардаги кураш жараёнида жуда қалтис холатлар бўларканки бу даврда фаолият қилувчилар танлаган йўлининг аҳамиятини тўла англамаган бўлса ажрли йўл тўлқинидан ажралиб қолиши табиий холатга айланаркан. Агар ана шундай холатлар, яъни фаолиятдан ажралиб қолувчилар ортиб бораверса умидсизлик ва тушкунлик қолганларнинг рухиятига ҳам таъсир қилиши мумкин экан. Аксинча ўз фаолиятининг аҳамиятини тўла идрок эта олганлар курашда душманга рўбаро бўлганларида кўрсатган жасоратлари бошқаларнинг ҳам журъати ва шижоатини кўтариб юборишга хизмат қиларкан. Албатта иймон ва куфр курашида иймон томонида ҳаракат қилаётганларда воқеликдан таъсирланиб тушкунликка тушиш холати  мумкин эмаслиги хаммага аён бўлсада, лекин инсон куфрий мухитда таъсирланиши мумкинлиги рад қилиб бўлмас хақиқатдир. Ва фаолиятдагилардан бирортаси бундай шиддатли вазиятларда иймон йўлига зид нарсалардан заррача таъсирланган бўлса ҳам бу ҳаракатдаги ожизлиги сезиларли даражада кўриниб қолиши маълум бўлган холатдир. Ана шундай вазиятларда ўз йўлларининг ғоя ва мафкураларини англаб етган қаҳрамонлар жуда аҳамиятли рол ўйнайдилар. Хатто фаолиятнинг жадаллиги ортиши ёки сустлашиши ҳам шу қаҳрамонларнинг кўрсатган журъат ва шижоатлари билан боғлиқ бўлиб қолади. Бу дегани иймон ва куфр курашида бу қаҳрамонларнинг ўрни маълум бир маънода беъқиёсдир.

Бурчларини жуда яхши англаган ва асл вазифаларини билиб, иймон ва куфр курашида иймон томонда иштирок этишдек етук масъулиятни бўйнига олганлар, душманнинг нишонига айланишдан қўрқмадилар. Ва бу йўлда умрларининг сўнгигача мақтовга лойиқ шижоат билан туриб бердилар. Улар, хаётликларидаёқ Аллоҳнинг розилигига муяссар бўлган Саҳобаларга эргашганликларини исбот қилдилар. Иймон йўлида керак бўлганда жонларни қурбон қилишдек афзал амални танладилар.

Қаҳрамонларнинг курашдаги қурбонликлари Аллоҳ томонидан юксак ажрларга эришишлари аниқ эканлигини тушунганлар уларнинг ҳаракатларидан етарли ибрат ола биладилар. Қаҳрамонларнинг энг охирги дамларигача, яъни жонлари чиққунигача, охирги нафасларигача иймон томонида туришлари Аллоҳнинг йўлида асл илғорлардан эканликларини англатади. Дунёга муҳаббатдан Охират ғамини устун қўйишлари, хар қанча куч ва қудрат Аллоҳнинг қудрати олдида арзимас эканлигини идрок этишлари, борлиқ ва барча мулк Аллоҳники эканлигини англаб етишлари, бу дунё хаётини тўлалигича имтихон деб эътибор қилишлари, энг муҳими Пайғамбар С.А.В га эргашиб Аллоҳнинг розилигини ўзларининг асл ғоялари деб билганлари уларни охирги дамгача собит қадам қилиб қўйди.

Кимдир буларни анламас, кимдир тан олмас, яна кимдир айблар, лекин далилланган ишончли хақиқат шуки куфр қонунларининг татбиқига қарши бўлган ва умрининг сўнгига қадар Ислом шариати билан ҳаракат қилиб, жонлари шу йўлда олинганлар бугунги умматнинг асл ҚАҲРАМОНЛАРИДИР!

Биз ана шундай қаҳрамонлар билан бир йўлда эканлигимиздан фахрланамиз! Биз қаҳрамонларнинг ҳаракатларини давом эттираётганимиздан севинамиз! Биз бундай қаҳрамонларни тарбия қилганларга чин муҳаббат билан хизмат қилишни хоҳлаймиз ва шундай тарбиячилар учун Аллоҳдан  Жаннатнинг олтин қасрларини сўраймиз! Қаҳрамонларнинг яқинларига, улар билан яқинлик бахтига муяссар бўлганлари учун чин дилдан хавас қиламиз! Қаҳрамонлар юрган маҳаллалардан юриб, улар ичган идишлардан сув ичишни истаймиз! Биз уларга эргашамиз, улар охирги дамларигача қандай мардларча собит бўлишган бўлса ин ша Аллоҳ бизлар ҳам худди шундай бўлишга интиламиз! Биз иймон йўлида шаҳид бўлган қаҳрамонларни яхши кўрамиз ва улардек бўлишга ҳаракат қилаётганимиздан баҳтиёрмиз!

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси Абдуллоҳ

05.06.2015й.