بسم الله الرحمن الرحيم

Роя газетаси:

Ислом ва мусулмонларга душманлик қилиш сиёсатларининг ортиб бориши: ундан кўзланган мақсадлар

                                                                                                             Асъад Мансур

Ислом ва мусулмонларга нисбатан нафратланиш бутун кофирларнинг ич-ичларида яширинган. Унга Исломга қарши таассуб сабаб бўлиб, шу таассуб олови ковлангани сари, аланга олаверади. Хусусан, бу нафрат Ғарбда салибчилик урушидан бери тарихий мерос бўлиб қолган ва ўшанда Ғарб давлатлари унинг оловини черковлардан фойдаланган ҳолда алангалатишган. Лекин ғарбликлар илмонийликни қабул қилишгач, дин ҳаётдан ажратилди ва улар дин ҳақида ўйлашмай қўйишди. Уларнинг кўпчилиги насронийликдан воз кечишди ёки уни айбламайдиган бўлишди. Шунинг учун ораларида мусулмонларнинг борлигига ҳам муаммо деб қарамайдиган бўлишди.

Аммо ғарбликларда иккинчи нарса ҳам бор. У миллий таассуб бўлиб, бу уларнинг ичида яширинган. У ҳам қўзғатилган пайтда бошқаларга нисбатан нафрат сифатида намоён бўлади. Иккинчи жаҳон урушидан сўнг нацизм ва фашизм йўқ қилиниши билан айни миллатчилик олови ҳам сўнди. Ғарбликлар бир-бирларига ва бошқаларга нисбатан тоқатли бўлишга ўзаро бирлашишга ҳаракат қилишди.

Бу қирғинбарот уруш ортидан олтмишинчи йилларда Ғарбга мусулмонлар келишгач, ғарбликлар уларни қизғин кутиб олишди. Бундай қилишларига сабаб, мазкур икки иллат уларда вақтинчалик яшириниб турганди ҳамда улар иккинчи жаҳон уруши оқибатидаги инсоний йўқотишлар сабабли ишчи кучига муҳтож эди. Хусусан, Германия саноатлашган йирик давлатлардан бири бўлганди. Британия ва Франция ҳам шундай эди. Бироқ бу икки давлат кўпроқ исломий юртларни мустамлака қилишганди. Урушдан сўнг улар ҳам мустамлака қилишган давлатларга сохта мустақиллик бериш билан ўз мустамлакачилик услубларини ўзгартиришди ва биринчиси Британия ҳамдўстлиги ташкилоти, иккинчиси французча сўзлашувчилар ташкилотини тузишди. Шу орқали исломий юртлар аҳолисининг бу икки давлатга келиши қулайлаштирилди. Америкада эса, мусулмонларнинг бўлишига ҳеч ким эътибор қилмади, чунки улардаги нафрат асосан қоратанлиларга қаратилганди. Канадада ҳам мусулмонларнинг мавжуд бўлиши сезиларли даражада билингани йўқ. Австралия ҳам Ғарбга эргашди, чунки у ҳам инсоний кучга муҳтож эди.

Ғарбликларда учинчи нарса ҳам бор. У ҳам бўлса, ўзларига биринчи рақамли душман деб Совет Иттифоқидан ва бевосита ўзларига таҳдид солувчи коммунизм мабдасидан нафратланиш туйғусидир. Шунинг учун улар айни душманга қарши курашда худди Афғонистонда бўлгани каби Исломга, мусулмонларга, уларнинг юртларига муҳтож бўлишди ва шулардан фойдаланишга уринишди. Аммо ўтган асрнинг тўқсонинчи йиллари бошида Совет Иттифоқи ва коммунизм қулагач, вазият ўзгарди, Ислом ва мусулмонларга нисбатан қараш ҳам ўзгарди.

Шу тарихдан бошлаб Ғарб эски янги душманини, яъни Ислом мабдасини душман деб эълон қилди. Гарчи Ислом мабдасини татбиқ қилувчи ва ёювчи давлат бўлмаса-да, бироқ Ғарб етакчилари мусулмонлар орасида уйғониш бошланганини, улар Ғарбга минтақада ва Ғарб ичкарисида таҳдид солувчи мабдага асосланган давлат барпо этишга ҳаракат қилаётганларини англаб етишди. Натижада, капиталистик Ғарб етакчиси Америка «Ислом альтернатив душман»имиздир, дея очиқ эълон қилди. Бу эълон 1992 йили Мюнхенда бўлиб ўтган халқаро хавфсизлик конференциясида АҚШ мудофаа вазири Дик Чейни оғзидан чиқди. Бу кимса 2001 йилда вице-президент бўлиб, Жорж Буш эълон қилган салибчилик юриши етакчилигида қатнашди. 1992 йил 21 февралда НАТО томонидан чиқарилган баёнотда Америка «исломий экстремизм НАТОнинг яқинлашиб келаётган душмани», деган сўзни очиқ айтди. 1995 йил эса «сиёсий ислом Ғарбга хавф жиҳатидан коммунизмдан қолишмайди», деди.

Шу боис ўтган асрнинг тўқсонинчи йилларидан бошлаб Ғарб юртларида мусулмонларга ва уларнинг динларига қарши нафрат шамоли эса бошлади. 2001 йил 11 сентябрдаги Нью-Йорк портлашлари ортидан бу нафрат кучайгандан кучайди. Бу шуни англатадики, масала ғоят қалтис, уни бу аҳволга Ғарб ҳукуматлари, хавфсизлик хизматлари ва ахборот воситалари олиб келган бўлиб, бундан муайян мақсадларни кўзлашган. Бу портлашлардан кейин Европанинг бир неча шаҳарларида портлашлар содир бўлди. Уларнинг охиргиси 2016 йил 22 март куни Брюсселда содир этилди. Айни портлашларнинг ҳаммаси Ислом ва мусулмонлардан бўлган нафратни, Ғарб давлатларида мусулмонларга ҳужумлар қилинишини янада кучайтирди. Бир кун ҳам мусулмонларга ҳужум қилинмаган кун ўтмади, ҳар куни ё калтаклаш, ёки пичоқ санчиш, баъзан ўлдириш каби моддий ҳужумлар қилинди ёхуд таҳқирлаш, тупуриш, сўкиш каби маънавий ҳужумлар бўлди. Баъзан мусулмонларнинг масжидлари, марказлари, уйлари, тижорат дўконлари ҳужумга учради. Бундан ташқари, мусулмонлар ишхоналарда, ўқув юртларида, идораларда дискриминацияли муомалаларга дуч келдилар, ҳуқуқни муҳофаза қилувчи органларда «муассасадаги ирқчилик» муаммоси вужудга келди. Масалан, Халқаро амнистия ташкилоти 2016 йил 9 июнда чиқарган ҳисоботида айтилишича, «Германия ирқчилик зўравонликлари қурбонларини ҳимоя қилишга муваффақ бўлолмаяпти. Бу давлатда бошпана изловчиларнинг ҳужумга учраш ҳолати 16 баробарга ортгани, 2013 йилдаги 62 % ўтган йилга қадар 1031га ошиб кетганига гувоҳ бўлинди. Шунингдек, Германиядаги ирқий озчилик, этник озчилик ва диний озчиликка қарши камситувчи зўравонлик жиноятлари бир йил ичида 78 %га, яъни 693та жиноятдан 1295та жиноятга ортиб кетди». Ўтган йили ҳамма давлатлардан кўпроқ қочқинларни кутиб олган Германияда Исломга қарши курашиш учун ПЕГИДА каби ташкилотлар тузилди. Бу каби ишлар Ғарбнинг бошқа давлатларида ҳам содир бўлмоқда. Шунингдек, Ислом ва мусулмонларга қарши курашувчи партиялар сезиларли даражада халқ қўллаб-қувватловига эришди. Агар ҳукумат тепасидаги катта партиялар орқали бу масала ҳал этилмаса ва бундай аксилисломий нафрат тўлқини жиловланмаса, бу партиялар келаси сайловларда кўпроқ ўрин эгаллаши эҳтимолдан холи эмас.

Масалан, Америкада президентликка номзод Дональд Трамп муваффақиятга эришмоқда. У Ислом ва мусулмонларга очиқ-ошкор нафрат изҳор этувчи кимса бўлиб, айни масала билан боғлиқ айтган кўплаб баёнотлари орқали янада кўпроқ халқ базасига эга бўлди. Ўз-ўзидан савол туғилади: қандай қилиб республикачилар бошқарувнинг бир қисми бўла туриб ҳамда Америка етакчилигини навбатма-навбат бошқара туриб, мана шундай кимсани номзод қилишаркин?! Мусулмонлар минтақада Америка ва Ғарб нуфузига қарши қўзғолганликлари ҳамда мустамлакадан озод бўлишни ва Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифаликни барпо этишни истаётганликлари сабабли уларни қўрқитишмоқчими?! Бу кимса аксилисломий сиёсатларни татбиқ қилиши учун президентлик сайловида ғолиб келишини исташяптими?!

Шунга қарамай, мусулмонларни Исломларидан узоқлаштириш ва Умматидан ажратиб олишда Ғарбнинг омади чопмади. Ғарб давлатлари мусулмонларга қарши курашда турли сиёсатларни қабул қилишди, жумладан, маргиналлаштириш сиёсати (сиёсатчи мусулмонлар сонини камайтириш сиёсати) каби. Бу сиёсат тескари реакция бериб, кўплаб мусулмонларнинг Исломларини янада маҳкам ушлашларига олиб келди, баъзи мусулмонларни эса бу сиёсатга қарши қўлларига қурол олишга мажбур қилди. Мусулмонлар Ғарб ҳазорати ва сақофатини қабул қилишлари, Ғарб дошқозонида қоришиб-қайнаган фуқароларга айланишлари учун Ғарб давлатлари уларга қоришиш сиёсатини зўрлаб татбиқ қилди. Ахборот воситаларининг Ислом ва мусулмонларга қарши пропаганда урушини олиб боришларига қўйиб беришди. Шу орқали Исломни бадном қилишни, одамларни ундан нафратлантиришни, мусулмон бўлишдан хижолат чекишни кўзлашди. Аммо бунда ҳам омадлари чопмади, балки, мусулмонлар Исломга янада кўпроқ амал қиладиган, у билан фахрланадиган бўлдилар.

Ғарб давлатларида яшаётган мусулмонларга нисбатан адоват, Ғарбнинг Ислом ва мусулмонларга қарши қаратилган халқаро уруш кампаниясининг бир қисмидир, албатта. Шу боисдан у мусулмонлар юртларида шафқатсиз урушларни аланга олдирди. Бу билан ўзининг мустамлакачилик кишанларидан уларнинг озод бўлишларини олдини олмоқчи бўляпти. Ғарб исломий юртлардаги ўзининг малай ҳукмдорларидан фойдаланиб, уларни терроризм ва экстремизмга қарши кураш ниқоби остида Исломга қарши курашишга, мўътадиллик ва кенгбағирликка чақиришга ундаяпти. Зеро, мўътадиллик ва кенгбағирлик Исломни татбиқ қилишдан воз кечишни, илмонийликни, демократияни ва Ғарб фикрларини қабул қилишни, шу орқали сиёсий динларидан ажралишни англатади. Дарҳақиқат, 2002 йил март ойида АҚШ мудофаа вазирининг Буш маъмуриятидаги ўринбосари Пол Вулфовиц «Отатурк асос солган илмоний ислом АҚШ исломий юртларда татбиқ этилишини истаётган ислом намунасидир», деди. Шунинг учун ҳам партия ва ташкилотларни ўзларининг шу йўлларидан юришга тарғиб қилиб, шу йили Эрдоган билан унинг партиясини қудратга олиб келишди, у орқали айни намунани исломий юртларда татбиқ қилишни, унга даъват этишни исташди. Масалан, Эрдоган 2011 йил Миср сафари чоғида мусулмонларни илмоний давлат қуришга чақирди ҳамда мен Ихвонул Муслимин муршиди Маҳаммад Бади билан гаплашганимда бу жамоани илмонийлик давлатига тўла ишонтира олдим, деди. Яқинда Тунисда Ғаннуший ва унинг ҳаракати ҳам айни намунани қабул қилишганини расман эълон қилди.

Мана шуларнинг барчаси мустамлакачилик урушидир. Ғарб давлатларидаги ва исломий юртлардаги мусулмонларга қарши қаратилган бу урушдан, уларни ўз Исломларига ҳаёт учун тузум балқиб чиқадиган мабда ва ақида сифатида риоя қилишдан буриб юбориш кўзланган. Мусулмонларни илмонийлик давлатига рози қилиш ва худди ғарблик насронийлар каби, динларини ҳаётдан ажратишга ундаш мақсад қилинган. Чунки Ғарб у ерда яшаётган мусулмонларнинг ўз Умматларидан узилмаганини ва уларда ҳамон Ғарб билан эмас, Уммат билан бирлашиш туйғуси мавжудлигини кўрди. Европача ёки францияча ислом лойиҳаси мусулмонларга ўтмаганини, ҳатто улардан минглаби Ғарбнинг исломий юртларда олиб бораётган урушига қарши жанг қилишга қўшилиб кетишганини англаб етди.

Ғарбнинг шунча ҳаракатларига қарамай, унинг айни сиёсатини қоралаб, ўз ақлини ишлатаётган ва мусулмонлар билан яхши муносабатда бўлишни истаётган ғарбликлар ҳам йўқ эмас. Бундан ташқари, айрим ғарбликларнинг Исломга юзланиш ҳоллари ҳам кўп бўлмоқда, масалан, йилига улардан минглаби Исломни қабул қилмоқда. Демак, мусулмонлар олдида айни ҳолатдан оқилона фойдаланиб, Исломга кирган ғарбликлар ва Исломга адоват туймайдиган ақлирасо ғарбликлар билан биргаликда бир кучли кампания олиб бориш имконияти турибди. Бу ғарбликларни Ислом билан таништириш ва унга фикран даъват қилиш кампаниясидир. Чунки ҳозир фикран даъват қилиш ва шу орқали ғарбликларга таъсир ўтказиш имконияти мавжуд. Зеро, улар фикр ва фикрлаш қадрини тушунишади ва шу боис улар орасида фикрлашни қўзғаш мумкин. Зотан, уларнинг ўзи ҳам ўзларидаги мавжуд фикр билан уйғонишган. Қачон фикрий мунозара олиб борилса, унга қўшилишга мажбур бўлишади, бу эса уларни қаноатлантириш имконини беради. Лекин фикрий жиҳатдан мусулмонлар онгини ўстириш керак. Токи, улар фикрий курашга киришсинлар ҳамда Ислом фойдасига, душманлик сиёсати зиёнига жамоатчилик фикрини пайдо қилсинлар. Шунингдек улар мусулмонларни тартибга солиш ва уларга ёрдам берадиган кишиларни касб қилиш орқали босим ўтказа оладиган кучни пайдо қилсинларки, бу куч мавжуд ҳукуматлар сиёсатига таъсир ўтказсин.

Улар Ғарб партиялари ва парламентларига қўшилиш орқали сиёсий фаолиятга аралашмасликлари керак. Чунки бундай қилсалар, бу билан на Исломга ва на мусулмонларга хизмат қилган бўладилар. Балки ўша партиялар кўрсатмаларини бажаришга мажбур бўлиб қоладилар. Бунга энг яхши далил, Германия партияларига мансуб парламент аъзолари орасидаги мавжуд 11 нафар мусулмон депутат 2016 йил 2 июнда Туркия ва мусулмонларга қарши овоз беришди. Яъни 1915 йилда мусулмонлар Усмоний давлат даврида «арманларни қатли ом қилиш»ган, деган ёлғон даъвога қўшилишди.

Шунинг учун, юқорида айтганимиздек, мусулмонлар Ғарб партияларига қўшилмаган ҳолда фаолият қилишлари лозим. Ана шунда Аллоҳ Таолонинг изни ила, нусрат келади ва исломий юртларнинг бирида Пайғамбарлик минҳожи асосидаги рошид Халифалик барпо этилади, шу орқали улар ҳам Халифаликка, Халифалик ҳам уларга ёрдамчига айланадилар.

Роя газетасининг 2016 йил 15 июн чоршанба кунги 82-сонидан

0

0

Related posts:

Британиялик журналист: Кокс қотили агар мусулмон бўлганда нима бўларди?! Обама: Ислом замонавийлик билан мослаштирилмас экан исломий терроризм муаммосини тубдан ҳал этиб бўлмайди Саркози исломчи маҳбусларни алоҳида камераларда сақлашга ва экстремизмга қарши курашга чақирмоқда Ислом қашшоқлик муаммосини қандай ҳал қилади? (1)