Ўлим инсон учун сўнгги бекатми?

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم

Жамиятдаги инсонлар билан бирга яшаб, улар билан доимий мулоқотда бўлар экансиз, баъзи ҳаётда қийналган, изтиробланган инсонлар сўзларига қулоқ берсангиз, ажал фариштаси омонатини олса-ю, бу дунё ташвишларидан қутулсам, дея ўлимни орзу қилаётганини гувоҳи бўласиз. Аслида ҳам шундайми, ўлим инсон учун энг сўнгги бекатми?

Ҳаётдаги оддий қонуниятлардан бири шуки, ибтидоси бор нарсанинг интиҳоси ҳам бордир. Ҳар бир жон эгаси учун албатта ўлим муқаррар. Аммо ўлим шундай бир йўлакки, дунё ҳаётидан кейинги абадий ҳаёт учун қўйилган бир кўприкдир. Аллоҳ Субҳанаҳу шундай дейди:

وَقَالُوا أَئِذَا ضَلَلْنَا فِي الأَرْضِ أَئِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ بَلْ هُمْ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ كَافِرُونَ  قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ

– “Улар (кофирлар): “Бизлар ер (остида) йўқ бўлиб кетгач, ҳақиқатан ҳам яна янги яралиш билан яралурмизми?”, дедилар. Йўқ, улар Парвардигорга рўбарў бўлишни инкор қилгувчидирлар. (Эй Муҳаммад), айтинг: “Сизларга вакил қилинган ўлим фариштаси жонларингизни олур, сўнгра Парвардигорингизга қайтарилурсизлар””,      (Сажда:10-11)

Ва яна айтади:

وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيهَا وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَن فِي الْقُبُورِ 

– “Ва, албатта, соат (қиёмат) келгувчидир, бунга шубҳа йўқ. Ва, албатта, Аллоҳ қабрлардаги кимсаларни тирилтирур”.  (Ҳаж:7)

Бу уммат бир аср давомида, ўз аждодлари дини бўлган Исломдан турли йўллар, жумладан, зулм, қатл, сургун каби зўравонликлар билан узоқлаштирилди. Яъни Дарвин назариясини ўзига шиор қилган октябрь инқилоби номли шўролар тузумининг татбиқ этилиши, ундан сўнг динни ҳаётдан ажратиш асосидаги капиталистик мафкуралар натижасида ўз динидан, эътиқодидан жуда узоқлашиб кетди.

Инсон ўз ҳаётидаги муаммоларига ечим излашда дунёқарашнинг ўрни беқиёсдир. Инсонларга берилган моддийлик сақофати, яъни борлиқни бошланиш нуқтаси модда бўлиб, яна моддага қайтиб йўқ бўлиб кетади, деган материалистик тушунчалар йиллар давомида ўз таъсирини кўрсатди. Ўлимни охирги чора сифатида кўра бошлаганимизнинг илдизи ҳам ушбу худосизлик, қолаверса ўтган аср охирларидан бу диёрларга кириб, қадамини мустаҳкамлаётган капитализм (сармоядорлик) тузумининг мевасидир.

Биз эътиқод қиладиган Ислом дунёқаришидан қаралса, бу дунё ҳаётининг тугаши муқаррар бўлиб, бу дунё ҳаётидан сўнг Қиёмат тонгги отиши, У кунда яхши амаллар учун мукофот, ёмон амаллар учун жазо тайин этилгандир. Яъни ўлим янги бошланадиган савол-жавоб майдони учун қўйилган биринчи қадамдир.

8- وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ  -7

– “Бас, ким (ҳаёти-дунёдалик пайтида) зарра мисқоличалик яхшилик қилса, (Қиёмат кунида) ўшани кўрур. Ким зарра мисқоличалик ёмонлик қилса, уни ҳам кўрур!”  (Залзала:7-8)

Ҳизб ут-Таҳрирнинг Ўзбекистондаги медиа офиси. Зайниддин

16.02.2020й